Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 257/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Andrzej Czarnecki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 19 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi kasacyjnej S. K. i A. K.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2011 r. oddalającego skargę S. K. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. K. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie kary pieniężnej.

Pismem z dnia 27 lutego 2008 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżących zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Zgodnie z jego wnioskiem odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wnoszenia skargi kasacyjnej został pełnomocnikowi skarżących doręczony 3 marca 2011 r.

Pismem z dnia 7 marca 2011 r., pełnomocnik skarżących poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz swych mocodawców o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 4 kwietnia 2011 r., skarżący samodzielnie złożyli skargę kasacyjną od ww. orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) skargę kasacyjną obligatoryjnie sporządza adwokat lub radca prawny. Paragrafy 2 i 3 przywołanego wyżej artykułu przewidują, iż skargę kasacyjną sporządzić może również: sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych), rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej).

Ustawodawca, stwarzając stronom możliwość kwestionowania orzeczeń sądów administracyjnych I instancji, zastrzegł zatem tzw. przymus adwokacki. Oznacza to, iż środek odwoławczy od rozstrzygnięcia Sądu I instancji musi być sporządzony przez podmiot fachowy, co ma zapewnić niezbędny poziom profesjonalizmu zarzutów. Wbrew powyższemu skarga kasacyjna została przez skarżących sporządzona osobiście. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż nie spełnia ona wymogu określonego we wskazanym przepisie i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. sygn. akt FSK 3/04).

Stwierdzić należy, iż niewątpliwie skarga kasacyjna, tym samym obarczona jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu a jednocześnie uzasadnia jej odrzucenie.

Zgodnie z treścią art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji

Pod tą sygnaturą także: dokument z 1 lutego 2011 r., dokument z 23 listopada 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.