Uzasadnienie
Skarżąca J. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejstrowanego odbiornika telewizyjnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 11 grudnia 2012 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka sądowa zawierająca wskazane wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 27 grudnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tj.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu).
Nadto zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż sądu, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona.
W rozpoznawanym przypadku pismo z 19 grudnia 2012 r. wraz z odpisem zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 27 grudnia 2012 r. Zatem skarżąca obowiązana była uiścić ww. wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 28 grudnia 2012 r., a ostatnim 3 stycznia 2013 r.
Z notatki służbowej (k. 14 akt sądowych) sporządzonej przez pracownika tutejszego Sądu, w dniu 10 stycznia 2013 r., po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych wynika, że do 8 stycznia 2013 r. nie został uzupełniony powyższy brak formalny skargi, w postaci uiszczenia wpisu, wobec czego skarga podlega odrzuceniu.
Sąd mając na względzie powyższe ustalenia oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.