Uzasadnienie
Prezes Narodowego Banku Polskiego decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe (Dz.U. z 2012 r. poz. 826) w zw. z art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2013 r. poz. 672 i 675), zakazał A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywanej dalej "skarżącą", "Spółką") wykonywania działalności kantorowej.
W decyzji zawarto pouczenie, że decyzja jest ostateczna, jednakże strona niezadowolona z decyzji może, w terminie 14 dni od jej doręczenia, zwrócić się do Prezesa Narodowego Banku Polskiego (nazywanego dalej "Prezesem NBP") z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., nazywanej dalej "k.p.a.).
Po wyczerpaniu wspomnianego trybu, stronie, na podstawie art. 50 § 1, art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") służy skarga na decyzję Prezesa NBP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się za pośrednictwem Prezesa NBP w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pismem z dnia 19 sierpnia 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa NBP z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...].
Pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa NBP z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie.
Pismem z dnia 14 października 2013 r. skarżąca, powołując się na art. 60 p.p.s.a., cofnęła skargę, wnosząc o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego można uczynić jedynie decyzje ostateczne w administracyjnym toku postępowania.
Przedmiotem skargi z dnia 30 sierpnia 2013 r. jest decyzja Prezesa NBP z dnia [...] lipca 2013 r., który zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy – Prawo dewizowe, na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wydał decyzję zakazującą skarżącej wykonywania działalności kantorowej.
W związku z tym, że postępowanie zakończone zostało wydaniem decyzji zastosowanie musiały znaleźć przepisy procedury administracyjnej zawarte w kodeksie postępowania administracyjnego.
Ponieważ zaskarżona decyzja została wydana przez naczelny organ administracji państwowej – Prezesa NBP (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 1997 r. sygn. akt III SA 1/96), na mocy art. 127 § 3 k.p.a., strona, przed wniesieniem skargi do Sądu, była zobowiązana złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do tego samego organu (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 maja 2001 r. sygn. akt IV SA 696/99).
Mając na uwadze treść art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. należy uznać, że dopiero rozstrzygnięcie wydane przez organ administracji w związku z rozpatrzeniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. mogłoby być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie Spółka nie wyczerpała toku instancyjnego w postępowaniu administracyjnym poprzez wniesienie wspomnianego wniosku. Zaskarżając decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. naruszyła warunek określony w art. 52 § 1 p.p.s.a., co stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
Tym samym Sąd nie mógł uwzględnić pisma skarżącej z dnia 14 października 2013 r., którym strona cofnęła skargę na ww. decyzję.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnośnie pkt 2 sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.