Uzasadnienie
Decyzją z dnia "(...)" października 2020 r., nr "(...)", Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył na B. C. (dalej "strona skarżąca") karę pieniężną za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 5 października 2020 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 11 akt administracyjnych).
Strona skarżąca w dniu 5 listopada 2020 r. (data stempla pocztowego) wniosła na decyzję organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z akt sprawy administracyjnej wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 5 października 2020 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 11 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał zatem w dniu 4 listopada 2020 r. (środa).
Strona skarżąca wniosła skargę w dniu 5 listopada 2020 r. (data stempla pocztowego), czyli po upływie terminu. W skardze nie kwestionowała prawidłowości doręczenia decyzji, ani nie wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.