Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 18 października 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 506/13 oddalił skargę S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wysokości 1 140 zł.
Podstawą faktyczną nałożenia kary stanowiło ustalenie organu, iż w dniu 30 sierpnia 2012 r. o godz. 18:30 na drodze krajowej nr 63 na wysokości 80 km + 432m (okolice miejscowości Kociołek Szlachecki) zatrzymanym do kontroli pojazdem członowy składającym się z pojazdu silnikowego marki V. o numerze rejestracyjnym [...] wraz z przyczepą marki W. o numerze rejestracyjnym [...] prowadzonym przez A. W., wykonywany był krajowy przewóz drogowy rzeczy z naruszeniem przepisów ustawy o transporcie drogowym. W toku kontroli ustalono, że nacisk drugiej osi pojazdu silnikowego, która jest pojedynczą osią napędową pojazdu wynosił po odjęciu 2% 11,42 t. Dopuszczalny nacisk dla pojedynczej osi napędowej na drodze krajowej nr 63 w miejscu kontroli wynosił natomiast 10 t – zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 października 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 219, poz. 1861 ze zm.).
Kontrolowany kierowca nie okazał wymaganego zezwolenia dla przejazdu zespołu pojazdów nienormatywnych. Kierowca, po przeprowadzeniu ważenia, został poinformowany o zaistniałym naruszeniu i o możliwości powtórnego ważenia celem weryfikacji wyników, lecz z możliwości tej nie skorzystał. Z dokonanej kontroli sporządzono protokół kontroli.
Decyzją z [...] listopada 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 1 140 złotych. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z [...] grudnia 2012 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka wniosła o uchylenie powyższej decyzji w części dotyczącej jej uzasadnienia.
Wyrokiem z 18 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2012 r. nr [...]. W dniu 6 lutego 2014 r. akta sprawy zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez spółkę od ww. wyroku.
Pismem z 4 stycznia 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor transportu Drogowego zawiadomił skarżącą spółkę o prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sprawie zwróconej do ponownego rozpoznania przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego decyzją z [...] grudnia 2012 r. Nr [...], dotyczącej przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi na drogach, na których jest dopuszczalny ruch pojazdów o naciskach osi do 10 t., stwierdzonego w wyniku kontroli drogowej pojazdu marki V. nr rejestracyjny [...] z przyczepą marki W. nr rejestracyjny [...], w dniu [...] sierpnia 2012 r. na drodze krajowej nr 63.
Decyzją z [...] marca 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, rozpoznając sprawę nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 1 140 złotych. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] lutego 2014 r. utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 2013 r. wydaną w oparciu o identyczny stan faktyczny z zaistniałym w dniu [...] sierpnia 2012 r. o godz. 18:30 na drodze krajowej nr 63 na wysokości 80km + 432m (okolice miejscowości Kociołek Szlachecki). Wskazana decyzja dotyczy kontroli pojazdu członowego składającego się z pojazdu silnikowego marki V. o numerze rejestracyjnym [...] wraz z przyczepą marki W. o numerze rejestracyjnym [...] prowadzonego przez A. W., co do prawidłowości której toczy się obecnie postępowanie przed NSA w związku ze skarga kasacyjną wniesiona przez skarżącą od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 18 października 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 506/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, a celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, czy postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.). Zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, ale nie może być dowolne. Winno być uzasadnione względami wskazanymi wyżej.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawy zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Uzasadniając celowość zawieszenia postępowania Sąd wskazuje, iż ewentualne wyeliminowanie z obroku prawnego, na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2012 r. spowoduje pozostawienie w obrocie prawnym decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego z [...] listopada 2012 r. o nałożeniu na skarżącą karę pieniężną w wysokości 1 140 złotych. Wskazana decyzja zapadła w identycznym stanie faktyczny tj. zaistniałym w dniu [...] sierpnia 2012 r. o godz. 18:30 na drodze krajowej nr 63 na wysokości 80km + 432m (okolice miejscowości Kociołek Szlachecki) a zatem jest tożsama w treści z decyzją będącą przedmiotem zaskarżona w niniejszej sprawie.
Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.