Uzasadnienie
Skarżąca I. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
W dniu 27 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2016 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowiono radcę prawnego z urzędu.
W piśmie z 9 maja 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego N. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej.
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2639/16 oddalono przedmiotową skargę. Na rozprawie w dniu 6 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715).
W przedmiotowej sprawie ustanowiona z urzędu radca prawny N. P. reprezentowała skarżącą w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 2639/16, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 6 lipca 2017 r.
Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 1) ppkt c) cyt. rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 55,20 zł.
Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie, w ocenie rozpoznającego wniosek, nie zaistniały przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia, które uzasadniałyby przyznanie wynagrodzenia według wyższej opłaty, gdyż pełnomocnik skarżącej jedynie w dniu 20 czerwca 2017 r. dokonał przeglądu akt sprawy oraz brał udział w rozprawie w dniu 6 lipca 2017 r.
W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.