Uzasadnienie
Skarżący – P. M., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wykonanie skarżonej decyzji spowoduje pozbawienie go środków do życia w tym do prowadzenia kosztownej i długotrwałej rehabilitacji, a także spowoduje konieczność zakończenia dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej.
Z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy wynika, że w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 31 października 2015 r. średni miesięczny dochód skarżącego wyniósł ok. 5.500 zł (wydruk z księgi przychodów i rozchodów dot. 2015 r.), bieżące wydatki skarżącego w skali miesiące wynoszą 4.900 zł (wniosek o przyznanie prawa pomocy, potwierdzenia przelewu w grudniu 2015 r.), skarżący posiada oszczędności w wysokości ok. 57.000 zł (wyciągi z rachunków bankowych)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Z okoliczności wskazanych przez skarżącego oraz z przedstawionych przez niego dokumentów wynika, że pomimo zgromadzonych przez skarżącego oszczędności oraz uzyskiwanych przez niego dochodów wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do braku możliwości zapewnienia środków utrzymania skarżącego i członków jego rodziny oraz może spowodować konieczność zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym w ocenie Sądu wobec skarżącego spełniona została przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia