Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 marca 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2663/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. N. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zgody na refundację leku.
Skarżąca A. N. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów i oświadczeń wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z matka i ojcem. Skarżąca uzyskuje rentę socjalną z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w wysokości 724 zł netto miesięcznie (załączono decyzje ZUS potwierdzająca powyższe). Matka skarżącej pobiera świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia z powodu opieki nad córką w wysokości 1406 zł netto miesięcznie. (załączono decyzję gminnego ośrodka pomocy społecznej potwierdzająca powyższe). Ojciec skarżącej z tytułu umowy o prace uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 2701 zł netto miesięcznie (załączono zaświadczenie pracodawcy potwierdzające powyższe).
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zważył, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl natomiast art. 249a p.p.s.a. powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem złożonej skargi jest decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotycząca umorzenia postępowania w sprawie odmowy wydania zgody na refundację leku. Zgodnie natomiast z art. 239 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wnioskodawca jest zatem zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy.
Rozpoznawanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych stało się więc zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do treści art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc się natomiast do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, podkreślić należy, że stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W świetle przedstawionych na wstępie okoliczności, wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji, w której skarżąca jest przewlekle chora, jest niezdolna do samodzielnej egzystencji, prowadzi gospodarstwo domowe razem z matką i ojcem, a łączne dochody wszystkich członków 3-osobowej rodziny wynoszą ok. 4800 zł netto miesięcznie, które to dochody w znacznej części przeznaczane są na opiekę i leczenie skarżącej, w ocenie rozpoznającego wniosek nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
. Z tej przyczyny konieczne jest przyznanie skarżącej radcy prawnego z urzędu w celu stworzenia możliwości odpowiedniej obrony jego interesów przed Sądem.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.