Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 grudnia 2015 r. ustanowiono dla skarżącego – J. R., radcę prawnego, przy czym Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem z urzędu wyznaczyła dla skarżącego radcę prawnego S. J. Radca prawny S. W. przedłożył pismo procesowe, w którym podniósł zarzuty wobec zaskarżonej decyzji, wnosząc zarazem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył przy tym, że koszty te nie zostały opłacone w części ani w całości. Nadto ustanowiony przez radcę prawnego S. W. pełnomocnik substytucyjny, adwokat M. G. wzięła udział w rozprawie w dniu 13 czerwca 2016 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2016 roku oddalił skargę w całości.
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpoznając wniosek radcy prawnego S. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). W myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 roku, poz. 490).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1) cyt. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł;
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest ustalenie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla radcy prawnego (za udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji) stanowi przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Mając na uwadze, iż czynnościami podjętymi w niniejszej sprawie przez ustanowionego z urzędu radcy prawnego S. W., było złożenie przez niego pisma zawierającego zarzuty wobec zaskarżonej decyzji oraz stawiennictwo ustanowionego przez niego w ramach pełnomocnictwa substytucyjnego adwokata M. G. na rozprawie, kwota należnego radcy prawnemu wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego wynosi 240 zł. Zarazem w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 55,20 zł.
Ponadto zgodnie z § 15 pkt 2 cyt. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują – oprócz opłaty – także niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Dlatego w ramach wynagrodzenia uwzględniono kwotę 17 zł uiszczoną tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa substytucyjnego i udokumentowaną przez pełnomocnika substytucyjnego występującego na rozprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.