Uzasadnienie
Ł. F. (dalej też jako skarżący, wnioskodawca) wniósł w niniejszej sprawie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z babcią, która jest osobą w wieku 86 lat, a ponadto inwalidą pierwszej grupy wymagającą opieki. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Okazjonalnie otrzymuje pomoc od ojca z przeznaczeniem na konkretne wydatki w kwotach kilkuset złotych (np. 100 lub 500 złotych). Babcia skarżącego otrzymuje emeryturę w kwocie 2 109 złotych netto. Skarżący wśród koniecznych miesięcznych wydatków wymienił między innymi koszty leków oraz środków higienicznych niezbędnych ze względu na stan zdrowia babci. Skarżący zamieszkuje wraz z babcią w lokalu w którym ustanowiono dla niej służebność osobistą zamieszkania.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż w istocie jedynym stałym dochodem skarżącego i jego babci jest otrzymywana przez nią emerytura. W konsekwencji przy uwzględnieniu kosztów koniecznych dla utrzymania skarżącego i jego babci, w szczególności tych wynikających z zapewnienia opieki nad babcią, wymaganej z powodu jej wieku i stanu zdrowia, dochód z tytułu emerytury babci nie pozwala skarżącemu na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego.
Tym samym uznać należy, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.