Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 lutego 2014 r. odrzucił skargę Z. W. (dalej skarżący) na uchwałę XI Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zasad gospodarki finansowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 12 lutego 2014 r., wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej.
Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie osobiście sporządzoną skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie z wymaganiami statuowanymi przez przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W myśl art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
W rozstrzyganej sprawie skarżący nie dopełnił warunku przewidzianego przepisem art. 175 § 1 p.p.s.a. statuującego tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej. Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątek od tej zasady przewidziany został przepisem art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., dopuszczającym sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby, do których kręgu nie należy jednak skarżący. Ponadto, skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Z akt sprawy nie wynika, aby był osobiście uprawniony do sporządzenia przedmiotowego środka odwoławczego.
Wobec powyższego na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.