Uzasadnienie
R. J. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14 oddalającym skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z "(...)" stycznia 2014 r. nr "(...)"w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia oraz nakazu zwrotu licencji i wypisów na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób. Skarga została sporządzona i nadana u operatora pocztowego 30 grudnia 2021 r.
Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.). Do skargi załączona została kopia postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. z "(...)"grudnia 2021 r. sygn. akt "(...)"o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków służbowych przez Starostę W. "(...)" listopada 2013 r. przez podjęcie decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia licencji na prowadzenie działalności gospodarczej pod nazwą ""(...)"" w W., tj. o czyn z art. 231 § 1 Kodeksu karnego.
Pismem z 22 lutego 2022 r. skarżący ponowił żądanie wznowienia postępowania na podstawie art. 274 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 278 p.p.s.a., po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
Termin określony w art. 278 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i rozpoczyna bieg w chwili uprawomocnienia się orzeczenia, przeciwko któremu skierowana jest skarga o wznowienie postępowania. Zasadniczą funkcją terminu oznaczonego w art. 278 p.p.s.a. jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie nie może być skutecznie wniesiona. Termin pięcioletni jest terminem materialnoprawnym i nie podlega przywróceniu.
Skarga o wznowienie postępowania wniesiona z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2 i 3 lub art. 277 p.p.s.a., ale po upływie terminu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a., będzie podlegała odrzuceniu, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2013 r., sygn. II FSK 3232/13).
W niniejszej sprawie skarga o wznowienie dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem z 11 lutego 2015 r. sygn. VI SA/Wa 1157/14, który stał się prawomocny z dniem 25 kwietnia 2015 r. (vide: postanowienie o stwierdzeniu prawomocności z 26 maja 2015 r.), a zatem pięcioletni okres, o jakim mowa w art. 278 p.p.s.a., upłynął 25 kwietnia 2020 r.
Skargę o wznowienie wniesiono 30 grudnia 2021 r., a więc po upływie terminu.
Wyjątek od zasady określonej w art. 278 p.p.s.a. nie zachodzi w niniejszej sprawie, ponieważ jako podstawę skargi o wznowienie wskazano art. 274 p.p.s.a. pozostający w związku z art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa), a nie fakt, że strona była pozbawiona możności działania w postępowaniu zakończonym wyrokiem z 11 lutego 2015 r. sygn. VI SA/Wa 1157/14 lub nie była należycie reprezentowana w tym postępowaniu.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był odrzucić skargę o wznowienie postępowania, o czym orzekł na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. w sentencji postanowienia.