Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 listopada 2008 r. J. Z., zwany dalej skarżącym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2008 r. Nr [...].
W odpowiedzi na skargę z dnia 15 grudnia 2008 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, ewentualnie o przekazanie skargi temu organowi. Główny Inspektor Transportu Drogowego sprecyzował, że w przypadku, jeżeli skarga dotyczy postanowienia tego organu z dnia [...] października 2008 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wnosi on o oddalenie skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 22 grudnia 2008 r. skarżący został zobowiązany do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie, czy jego skarga dotyczy postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r., czy też decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2008 r.
Pismem z dnia 5 stycznia 2009 r. skarżący podał, że jego skarga dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 10.000 złotych.
Pismem sądowym z dnia 10 stycznia 2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego został wezwany do ustosunkowania się do zarzutów dotyczących decyzji z dnia [...] września 2008 r. zawartych w pismach skarżącego z dnia 17 listopada 2008 r. i z dnia 5 stycznia 2009 r.
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 stycznia 2009 r., pismem z dnia 16 stycznia 2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego poinformował, że skarżący w dniu 24 września 2008 r. złożył odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2008 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego - jako organ
II instancji - w toku postępowania odwoławczego stwierdził niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego wniesienia, co zostało ujęte w postanowieniu Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r. Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W myśl art. 52 § 2 cytowanej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego można uczynić jedynie decyzję ostateczną w administracyjnym toku postępowania.
Przedmiotem skargi z dnia 17 listopada 2008 r. skarżący uczynił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2008 r., tj. decyzję organu I instancji, od której przysługiwał skarżącemu środek odwoławczy. Jak wynika z odpowiedzi na skargę oraz z akt postępowania administracyjnego, skarżący złożył od tej decyzji odwołanie do Głównego
Inspektora Transportu Drogowego. Organ II instancji postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie w pouczeniu organ odwoławczy zawarł informację, iż postanowienie jest ostateczne w toku instancyjnym, prawidłowo pouczając o przysługującym uprawnieniu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał za niedopuszczalną skargę z dnia 17 listopada 2008 r., wniesioną na nieostateczną decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.