Uzasadnienie
S. R. (dalej też jako skarżący) złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z małoletnim synem. Skarżący jest zatrudniony na 1/10 etatu na postawie umowy o pracę i uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 151 zł netto miesięcznie (załączono zaświadczenie potwierdzające powyższe). Skarżący pod rygorem odpowiedzialności karnej złożył oświadczenia, iż jego rodzice partycypują w kosztach jego utrzymania, natomiast matka jego syna nie partycypuje w kosztach utrzymania syna.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W sytuacji, gdy skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem, źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 151 zł netto w zł miesięcznie i jest zmuszony korzystać z pomocy materialnej rodziców, w ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego i jego rodziny.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.