Uzasadnienie
Skarżący J. S. pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. wniósł skargę decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia skarżącemu na okres roku uprawnień zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie Główny Geodeta decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] zawiesił skarżącemu na okres roku uprawnienia zawodowe do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. W uzasadnieniu omawianej decyzji wskazano, iż na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. strona może zwrócić się do Głównego Geodety Kraju z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
Skarżący wystąpił do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2015 r. oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Następnie skarżący pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. pierwszoinstancyjną decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2015 r., a następnie pismem z dnia 17 lipca 2015 r. złożył skargę na ww. postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r. (sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 2742/15).
W piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, iż skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji wobec prawa odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. To ograniczenie wynika z zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.), która ma pierwszeństwo przed zasadą prawa skargi do sądu (patrz. B. Adamiak. J. Borkowski., Kodek postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2005 r., Wyd. 7, str. 570)
Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na nieostateczną decyzję I instancji nastąpiło bez skutecznego wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności.
Nadmienić należy, iż w omawianej sprawie skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją oraz stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego to prawa skarżący skorzystał.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.