Uzasadnienie
Zaskarżoną w tej sprawie decyzją z [...] października 2019 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej Prezes Urzędu, organ), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J. S. A. z siedzibą w [...] (dalej skarżąca spółka, strona), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z [...] lipca 2019 r. o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej w wysokości 28 888 zł z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2019 r., poz. 178, dalej ustawa o cenach), w związku z naruszeniem § 3 oraz § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2015 r., poz. 2121, dalej rozporządzenie), to jest z uwagi na brak uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cen oraz cen jednostkowych towarów. Wydając zaskarżoną decyzję organ działał na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1668), art. 6 ust. 2 ustawy o cenach.
Do wydania ww. decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
W dniach 2, 7 i 13 sierpnia 2018 r. upoważnieni inspektorzy [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przeprowadzili kontrolę u skarżącej spółki, wykonującej działalność gospodarczą w sklepie spożywczo-przemysłowym "[...]" nr [...] w [...] przy ul. [...]. Przedmiotem tej działalności była m.in. sprzedaż detaliczna artykułów żywnościowych. W toku kontroli dokonano m.in. oceny prawidłowości uwidocznienia cen i cen jednostkowych pod kątem przepisów ustawy o cenach oraz wymogów rozporządzenia. Sprawdzeniu poddano 45 rodzajów towarów stanowiących ofertę handlową skarżącej spółki; stwierdzono, że przy 20 rodzajach towarów pakowanych w żaden sposób nie uwidoczniono ich cen.
Ponadto przy 20 ww. rodzajach towarów pakowanych spośród sprawdzonych, na wywieszkach lub innej formie dostępnej dla kupującego brak było uwidocznienia cen jednostkowych tych towarów. Stanowiło to naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w związku z § 3 oraz § 4 rozporządzenia. Podczas kontroli opisane nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen zostały usunięte; przy towarach uwidoczniono na wywieszkach brakujące ceny i ceny jednostkowe.
Zawiadomieniem z 18 marca 2019 r. skarżąca spółka została poinformowana o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej z tytułu niewykonywania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w związku z naruszeniem § 3 oraz § 4 rozporządzenia, z uwagi na brak uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cen oraz cen jednostkowych towarów.
Decyzją z [...] kwietnia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej nałożył na przedsiębiorcę – skarżącą spółkę, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o cenach, karę pieniężną w wysokości 40 000 zł z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy, w związku z naruszeniem § 3 oraz § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen (rozporządzenia), z uwagi na brak uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cen oraz cen jednostkowych towarów.
Po rozpoznaniu odwołania Prezes Urzędu, decyzją z [...] czerwca 2019 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchylił decyzję z [...] kwietnia 2019 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie Prezesa Urzędu wymierzona tą decyzją przez organ I instancji kara pieniężna była niewspółmiernie wysoka w stosunku do stwierdzonego naruszenia.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy ww. decyzją z [...] lipca 2019 r. organ I instancji - [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej nałożył na skarżącą spółkę karę pieniężną w wysokości 28 888 zł z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w związku z naruszeniem § 3 oraz § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, z uwagi na brak uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cen oraz cen jednostkowych towarów. Podstawę prawną tej decyzji stanowi art. 6 ust. 2 ustawy o cenach (w związku z art. 4 ust. 1 tej ustawy i § 3 oraz § 4 rozporządzenia). Organ podkreślił, że naruszenie przez stronę przepisów o obowiązku uwidaczniania cen w ww. sklepie [...] nr [...] w [...] przy ul. [...] stanowi ósme z kolei następujące po sobie naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ustawy o cenach, w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, tj. 23 listopada 2017 r. - kontrola w sklepie [...] nr [...] w [...] przy ul. [...], podczas której stwierdzono brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych. Organ wskazał, iż kolejne kontrole podczas których stwierdzono ww. naruszenie odbyły się w sklepach [...] - przy czym podczas tej kontroli stwierdzono brak uwidocznienia cen jednostkowych.
W związku z powyższym w niniejszym postępowaniu zastosowano kwalifikację z art. 6 ust. 2 ustawy o cenach i wymierzono karę w wysokości 28 888 zł. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej - stosownie do art. 6 ust. 3 ustawy o cenach - organ uwzględnił stopień naruszenia obowiązków, dotychczasową działalność przedsiębiorcy, wielkość obrotu i przychodów, a także przesłanki określone w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta poprzez podawanie cen towarów produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L 1998.80.27, dalej dyrektywa 98/6/WE), w myśl którego nałożone kary pieniężne powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącej spółki Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zaskarżoną w tej sprawie do Sądu ww. decyzją z [...] pazdziernika 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] lipca 2019 r. W ocenie organu nieprawidłowości w zakresie uwidocznienia cen i cen jednostkowych zostały udokumentowane w protokole kontroli oraz załącznikach do protokołu kontroli. Ujawnione nieprawidłowości stanowią naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w związku z § 3 oraz § 4 rozporządzenia. W dalszej części organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o cenach przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków, dotychczasową działalność przedsiębiorcy, wielkość obrotu i przychodu, a także wymogi wskazane w art. 8 dyrektywy 98/6/WE, zgodnie z którym kara ma być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca. Stopień naruszenia przez skarżącą spółkę obowiązków został określony jako bardzo poważny gdyż zostały naruszone podstawowe obowiązki dotyczące prawidłowości uwidaczniania cen i cen jednostkowych, co godzi w prawo konsumenta do informacji i uniemożliwia mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym, a także pozbawia możliwości rozważenia przedstawionej oferty i podjęcia świadomej decyzji dotyczącej zawarcia określonej umowy z określonym kontrahentem, ograniczając swobodę zawierania umów.
Brak uwidocznienia cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, lecz o innej masie czy objętości, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Dokonując oceny dotychczasowej działalności skarżącej organ wziął pod uwagę wyniki dotychczas przeprowadzonych kontroli w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Skarżąca spółka funkcjonuje na rynku od 2004 r., była niejednokrotnie kontrolowana, zatem winna wykazać się znajomością obowiązujących przepisów dotyczących prawidłowego uwidaczniania cen i cen jednostkowych, istotnych z punktu widzenia ochrony praw i interesów konsumentów. Skarżąca nie wykonała obowiązków wynikających z art. 4 ustawy o cenach ośmiokrotnie, licząc od dnia pierwszego stwierdzenia nieprawidłowości (od kontroli przeprowadzonej w dniach 23-27 listopada 2017 r.), tym samym swym zachowaniem nie tylko wypełniła minimalny warunek co do ilości naruszeń obowiązków skutkujący możliwością wymierzenia kary w podwyższonej wysokości, ale go przekroczyła.
Skumulowanie takiej ilości stwierdzonych naruszeń obowiązków świadczy o tym, że strona istotnie naruszyła i ograniczyła podstawowe uprawnienie konsumentów, to jest prawo do informacji o cenach towarów. W ustawowym okresie, branym pod uwagę dla zastosowania w sprawie art. 6 ust. 2 ustawy o cenach jako podstawy dla nałożenia sankcji administracyjnej do czasu kontroli będącej przedmiotem niniejszego postępowania, organ stwierdził siedmiokrotne niewykonanie przez stronę obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach: decyzja z [...] lutego 2019 r. o nałożeniu kary 4 400 zł, decyzja z [...] lutego 2019 r. o nałożeniu kary 8 400 zł, decyzja z [...] lutego 2019 r. o nałożeniu kary 14 400 zł, decyzja z [...] lutego 2019 r. o nałożeniu kary 17 600 zł, decyzja z [...] lutego 2019 r. o nałożeniu kary 17 800 zł, decyzja z [...] lutego 2019 r. o nałożeniu kary 5 600 zł, decyzja z [...] marca 2019 r. o nałożeniu kary 5 400 zł. W ocenie Prezesa Urzędu strona nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności gospodarczej w celu przestrzegania przepisów istotnych z punktu widzenia praw i interesów konsumentów i nie wyeliminowała nieprawidłowości naruszających te prawa.
Wobec czego przebieg dotychczasowej działalności strony (niniejszy przypadek stanowi ósme naruszenie) stanowi okoliczność zaostrzającą wymiar kary. Odnosząc się do wielkości obrotów i przychodu organ uznał, że skarżąca spółka wykracza poza kategorie przedsiębiorców przewidziane w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292), to jest mikroprzedsiębiorców, małych oraz średnich przedsiębiorców, i należy do kategorii pozostałych przedsiębiorców. W związku z tym organ wziął pod uwagę okoliczność, że udział strony w obrocie rynkowym jest jednym z największych, a wysokość kary w stosunku do obrotu stanowi ułamkową część procenta.
Ponadto Prezes Urzędu -biorąc pod uwagę to, jaka powinna być kara pieniężna, to jest powinna być dotkliwa i uciążliwa dla przedsiębiorcy, proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych, powinna spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco-represyjną, a także być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości - stwierdził, że zasadne było nałożenie na spółkę kary w wysokości 28 888 zł.
Odnosząc się do zarzucanego naruszenia art. 6 ustawy o cenach organ wyjaśnił, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy karę zmniejszono o 27,78%, czyli o 11 112 zł, tym samym dyrektywy wymiaru kary zostały przez organ uwzględnione i omówione. W aktualnym stanie faktycznym brak podstaw dalszego obniżenia kary. Organ zwrócił też uwagę, że cykliczność, notoryjność naruszania obowiązku informowania o cenach skutkuje przełożeniem funkcji kary na prewencję poprzez wymierzanie kary zbliżonej do górnego wymiaru kary; stopień naruszenia dobra nie stanowi dyrektywy wymiaru kary w ustawie o cenach, zaś funkcja prewencyjna uprzednich kar za cykliczne i notoryjne naruszenia norm nie została spełniona.
Organ nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca spółka zarzuciła powyższej decyzji naruszenie:
- - przepisu prawa materialnego, to jest art. 6 ust. 3 ustawy o cenach poprzez jego błędną wykładnię polegającą na niewłaściwym przyjęciu, iż wymierzona kara dostosowana jest do stopnia naruszenia obowiązków przez skarżącą spółkę, a także uwzględnia dotychczasową działalność skarżącej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;
- - art. 7, 8, 11, 77 § 1, 80 i 84 § 1 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym ustaleniu stanu faktycznego sprawy i poprzez naruszenie zasad pogłębiania zaufania do organów administracji oraz zasady przekonywania.
Wobec tak sformułowanych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie jej do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania.
W skardze skarżąca kwestionuje wysokość nałożonej kary pieniężnej, zarzuca organowi niewłaściwą ocenę stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalności w zakresie przestrzegania obowiązków wynikających z ustawy o cenach oraz wyników dotychczasowych przeprowadzonych kontroli skarżącej w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen.
Analizując w drodze porównania ww. siedem wcześniej wydanych decyzji (w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie uwidaczniania cen po raz pierwszy) w zakresie wysokości kary oraz procentowo ilości partii towarów poddanych sprawdzeniu, gdzie stwierdzono naruszenia art. 4 ustawy o cenach, w stosunku do wszystkich partii kontrolowanych towarów, skarżąca spółka stwierdziła, że organ przy wymierzaniu kolejnych kar brał pod uwagę ilość stwierdzonych naruszeń; niniejsza zaś decyzja zaburza wcześniejszą konsekwencję, gdyż widać rażącą dysproporcję wymierzonej nią kary z karami wcześniejszymi. Wcześniejsze kary, mimo że zostały wymierzone w warunkach recydywy, i to za naruszenia o znacznie większym stopniu niż naruszenie przedmiotowe, są o wiele niższe niż kara wymierzona w niniejszym postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z [...] października 2019 r. oraz poprzedzająca ją decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z [...] lipca 2019 r. nie naruszają prawa; podniesione zarzuty i przedstawiona argumentacja skargi nie podważają zasadności podjętego rozstrzygnięcia sprawy.
Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, 2) w cenniku, 3) w katalogu, 4) na obwolucie, 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu.
Niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, stosownie do zapisu art. 6 ust. 1 tej ustawy, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 złotych. Z kolei, zgodnie z ust. 2 art. 6 ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4, co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu (art. 6 ust. 3 ustawy o cenach).
W niniejszej sprawie w trakcie przeprowadzonej kontroli ujawniono brak cen i cen jednostkowych przy 20 rodzajach towarów pakowanych, tj.: [...].
W ocenie Sądu organ wymierzając w niniejszej sprawie karę pieniężna w wysokości 28 888 zł wziął pod uwagę wszystkie wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach kryteria, czemu dał wyraz w szczegółowej, wyczerpującej i przekonującej argumentacji zaskarżonej decyzji w tym względzie.
Zauważyć przede wszystkim należy, że niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł (art. 6 ust. 1 ustawy o cenach), natomiast kara pieniężna do 40 000 zł nakładana jest, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4, co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Wymierzona w niniejszej sprawie kara pieniężna w wysokości 28 888 zł przekracza o 8 888 zł karę, jaka jest możliwa do nałożenia w przypadku pierwszego, drugiego czy trzeciego naruszenia przez przedsiębiorcę obowiązku uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych.
Jak podkreślał organ, naruszenie przez stronę przepisów o obowiązku uwidaczniania cen stanowi ósme z kolei następujące po sobie naruszenie, tym samym możliwe w niniejszej sprawie było wymierzenie kary do 40 000 zł.
W ocenie Sądu organ należycie wyjaśnił, że nieuwidacznianie cen i cen jednostkowych narusza prawo konsumenta do informowania, a w konsekwencji uniemożliwia porównanie cen towarów będących w obrocie. Ponadto, skoro cena i cena jednostkowa stanowią podstawowe kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, to - w przypadku naruszenia tego obowiązku dotyczącego 20 rodzajów towarów z 45 rodzajów towarów kontrolowanych -zasadnym było uznanie przez organ stopnia tego naruszenia, w przypadku ósmego z kolei następującego po sobie naruszenia, za bardzo poważny.
Należy też zauważyć, że poprzednie decyzje nakładające na skarżącą spółkę kary pieniężne za naruszenie obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych, na które m. in. powołuje się skarżąca w skardze, były wydane w bardzo krótkim odstępie czasu, praktycznie kilku dni (decyzja z [...] lutego 2019 r., decyzja z [...] lutego 2019 r., decyzja z [...] lutego 2019 r., decyzja z [...] lutego 2019 r., decyzja z [...] lutego 2019 r., decyzja z [...] lutego 2019 r., decyzja z [...] marca 2019 r.). Dlatego też w ocenie Sądu nie można, jak usiłuje skarżąca, procentowo przeliczać liczby partii towarów, których dotyczy naruszenie obowiązku z art. 4 ustawy o cenach, do partii towarów poddanych kontroli i odnosić tego do ilości towarów kontrolowanych i ilości towarów, przy których brak było uwidocznionych cen lub cen jednostkowych, w niniejszej sprawie.
Organ prawidłowo wziął również pod uwagę dotychczasową działalność strony – skarżącej spółki, tj. funkcjonowanie na rynku od 2004 r., wyniki dotychczasowych kontroli w zakresie przestrzegania obowiązków nakładanych przez ustawę o informowaniu o cenach, i zasadnie przyjął, że skarżąca nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności w celu przestrzegania przepisów istotnych z punktu widzenia praw i interesów konsumentów oraz nie wyeliminowała nieprawidłowości naruszających te prawa. Zaskarżona decyzji dotyczy naruszenia art. 4 ustawy o cenach po raz ósmy w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie objętych tym przepisem obowiązków po raz pierwszy. Oznacza to, że skarżąca nie tylko spełniła swoim zachowaniem warunek do nałożenia kary za to naruszenie, ale też kary w podwyższonej wysokości.
Trzeci z czynników wpływających na wymiar kary został również uwzględniony przez organ. Do protokołu kontroli dołączono oświadczenie zgodnie, z którym skarżąca spółka należy do kategorii pozostali przedsiębiorcy. Skoro skarżąca złożyła oświadczenie, że należy do kategorii pozostali przedsiębiorcy, to nie spełnia wymogów do uznania za mikro, małego czy średniego przedsiębiorcę, o jakich mowa w art. 7 ww. ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Natomiast zgodnie z zgodnie z tym artykułem średni przedsiębiorca to taki, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki:
- a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników oraz
- b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 50 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 43 milionów euro
- - i który nie jest mikroprzedsiębiorcą ani małym przedsiębiorcą.
Powyższe oznacza, że wskazane w ustawie liczby odnośnie zatrudnianych pracowników oraz wysokość osiągniętego rocznego obrotu netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych lub sumy aktywów bilansu są u skarżącej jeszcze większe.
W ocenie Sądu wymierzona przez organ w stanie faktycznym niniejszej sprawy kara pieniężna w wysokości 28 888 zł jest skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca, w myśl art. 8 ww. dyrektywy 98/6/WE z 16 lutego 1998 r. Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta poprzez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom. Nie może natomiast zostać uznana za rażąco niewspółmierną do wagi popełnionego naruszenia, jak podnosi to w skardze skarżąca. Skoro skarżąca spółka – jak wskazano wyżej - w ciągu 12 miesięcy naruszyła po raz ósmy przepisy dotyczące obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów, to oznacza, że wcześniejsze kontrole i nakładane kary pieniężne nie przyniosły oczekiwanych rezultatów.
Reasumując, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a zgromadzony materiał dowodowy dawał podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcia organu (I i II instancji) zostały uzasadnione w sposób odpowiadający prawu (art. 107 § 3 k.p.a.). Wbrew zarzutom skargi w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 7, 8, 11, 77 § 1, 80 i 84 § 1 k.p.a.) ani materialnego (to jest wskazanego w skardze art. 6 ust. 3 ustawy o cenach).
Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), oddalił skargę.