Uzasadnienie
Z. O. (dalej też jako skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata A. Z., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Aeroklubu Polskiego – Polskiego Związku Sportu Lotniczego z dnia [...] czerwca 2015 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wydania licencji sportowej w sporcie szybowcowym.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których ww. przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych.
Tym samym podstawowe kryterium wyznaczające zakres dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w tym skargi na bezczynność, akt lub czynność, stanowią zatem działania przypisane "administracji publicznej".
Pod pojęciem "administracja publiczna" należy ogólnie rozumieć administrację wykonywaną przez państwo i inne związki publiczno-prawne, w tym samorząd terytorialny i zawodowy, w celu zaspokajania potrzeb zbiorowych i realizacji celów o charakterze publicznym.
Jak przyjmuje się w doktrynie, przez administrację publiczną o której stanowi art. 1 tej ustawy, należy rozumieć działalność organów państwowych, w tym rządowych, a także organów samorządu terytorialnego oraz innych organów i instytucji, mającą na celu realizację powierzonych im zadań publicznych (J. Lang, [w:] M. Wierzbowski (red.), Prawo administracyjne, s. 15-16) w formach wskazanych w art. 3 p.p.s.a. (J. Drachal, P. Gołaszewski, J. Jagielski [w:] r. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, s.11).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Zarządu Aeroklubu Polskiego – Polskiego Związku Sportu Lotniczego z dnia [...] czerwca 2015 roku nr [...] dotycząca kwestii odmowy wydania licencji sportowej w sporcie szybowcowym.
Polski Związek Sportu Lotniczego jest polskim związkiem sportowym utworzonym i działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (tekst jednolity Dz. U. z 2014 roku, poz. 715 z późn. zm.). Jak stanowi natomiast art. 7 ust. 1 cyt. ustawy polski związek sportowy może być utworzony w celu organizowania i prowadzenia współzawodnictwa w danym sporcie. Utworzenie polskiego związku sportowego przez związek sportowy wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw kultury fizycznej (art. 7 ust. 2). W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do polskiego związku sportowego stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach - Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 z późn. zm. (art. 7 ust. 3).
Niewątpliwie więc polski związek sportowy nie mieści się w katalogu organów administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., przez które rozumie się ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 k.p.a., tj. inne organy administracji państwowej lub podmioty, gdy są powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych.
Zatem akty podejmowane przez organy polskiego związku sportowego mogłyby podlegać kognicji sądów administracyjnych jedynie w takim przypadku, w którym ustawa regulująca zasady i warunki ich funkcjonowania przewidywałaby taką możliwość. Tymczasem ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie nie wprowadza kontroli sądów administracyjnych nad rozstrzygnięciami organów związków sportowych. Co więcej, stosownie do art. 13 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, polski związek sportowy ma wyłączne prawo do ustanawiania i realizacji reguł sportowych, organizacyjnych i dyscyplinarnych we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez związek. Oznacza to m.in., że sprawy związane z przyznawaniem i pozbawianiem licencji zawodnika są uregulowane w przepisach o charakterze wewnątrzorganizacyjnym właściwych polskich związków sportowych lub – z ich upoważnienia – związków sportowych działających w danej dziedzinie sportu.
W obecnym stanie prawnym należy opowiedzieć się za cywilnoprawnym charakterem licencji, jako "zezwolenia" (zgody) udzielanego przez prywatnoprawną organizację społeczną, w ramach przyznanego jej przez ustawodawcę wyłącznego prawa do ustanawiania i realizacji reguł organizacyjnych we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez ten podmiot (por. "Komentarz do art.13 ustawy o sporcie" Marcin Badura, Hubert Basiński, Grzegorz Kałużny, Marcin Wojcieszak, Lex 2011, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt P 10/10, OTK-A 2010/8/78, w którym także odniósł się do nowych uregulowań – ustawy o sporcie).
Zatem brak jest podstaw do przyjęcia, że kwestia przyznawania licencji zawodniczych przez organy polskich związków sportowych (w tym Polskiego Związku Sportu Lotniczego) mają charakter decyzji administracyjnych w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego bądź aktów lub czynności dotyczących praw (obowiązków) wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Z tych też względów skarga Z. O. podlega odrzuceniu, bowiem zaskarżona uchwała nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.