Uzasadnienie
Skarżąca – S. z siedzibą w [...] - złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Skarga została podpisana przez Prezesa Rady strony skarżącej, przy czym nie załączono do niej żadnych dokumentów potwierdzających, że Prezes Rady jednoosobowo reprezentuje stronę skarżącą.
Wobec powyższego Sąd wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez przedłożenie dokumentów potwierdzających umocowanie Prezesa S. w [...] P. B. do jednoosobowego reprezentowania skarżącej. Wezwanie zostało przesłane na adres wskazany w skardze i doręczone stronie skarżącej w dniu 15 września 2014 r. Zatem termin do skutecznego uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 22 września 2014 r.
Skarżąca w dniu 16 września 2014 r. przesłała żądane przez Sąd dokumenty, przy czym uczyniła to na adres organu, a nie Sądu. Organ przy piśmie z 24 września 2014 r. (nadanym na adres Sądu w dniu 25 września 2014 r.) przesłał te dokumenty do Sądu.
Skarżąca w dniu 26 września 2014 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentów potwierdzających umocowanie Prezesa P. B., który podpisał skargę, do działania w imieniu skarżącej. Równocześnie skarżąca złożyła żądane przez Sąd dokumenty, stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi.
Skarżąca uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu podała, że w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi nadała żądane przez Sąd dokumenty, jednakże omyłkowo wskazano błędny adres do korespondencji, tj. adres Głównego Inspektora Farmaceutycznego w Warszawie. Dodała, że niezwłocznie po otrzymaniu dokumentu potwierdzającego odebranie tejże przesyłki przez organ, którego kopię załączyła do wniosku i zorientowaniu się o niewłaściwym nadaniu korespondencji przystąpiła do prawidłowego nadania i zaadresowania pisma, jednakże upływ czasu pomiędzy doręczeniami pism i działanie poczty uniemożliwiło jej dochowanie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059).
W ocenie Sądu wykazane przez stronę skarżącą okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Bezsporne jest, że skarżąca zawiniła uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Żądane dokumenty zostały omyłkowo przesłane przez pełnomocnika skarżącej na adres Głównego Inspektora Farmaceutycznego, zamiast na adres Sądu. Zatem nie można mówić o braku winy w uchybieniu terminu w tej sprawie.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że skarżąca działa tu przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego), który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować skarżącą, ma obowiązek działania w jej imieniu i na jej rzecz z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a ona jako mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się skarżąca, obciążają ją samą. Dotyczy to również przypadku, gdy zaniedbań takich dopuścił się np. personel administracyjny zatrudniony przez reprezentującego stronę radcę prawnego. Zaniedbania tych osób obciążają profesjonalnego pełnomocnika, a jednocześnie nie zwalniają strony od poniesienia prawnych skutków niestarannych działań. Takie stanowisko jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Reasumując Sąd stwierdza, że wskazanie w niniejszej sprawie jako adresata organu, zamiast Sądu, nie może być uznane za działanie niezawinione przez pełnomocnika skarżącej, a tym samym przez samą skarżącą. Wobec powyższego Sąd uznał, że nie zostały spełnione w tej sprawie przesłanki do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i wobec tego należało odmówić przywrócenia żądanego przez skarżącą terminu.
Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji