Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2015 r. skarżąca – S. Sp. z o.o. z siedzibą w J., wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Zarządzeniami z dnia 27 października 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, złożenie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 450 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej Spółce w dniu 9 listopada 2015 r. (k. 20 akt sądowych). Skarżąca nadesłała podpisaną skargę, lecz nie nadesłała dokumentu wskazującego na osoby uprawnione do jej reprezentacji oraz nie uiściła wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 9 listopada 2015 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 16 listopada 2015 r., a ponieważ w zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała dokumentu wskazującego na osoby uprawnione do jej reprezentacji oraz nie uiściła wpisu od skargi, skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.