Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 grudnia 2007 r. K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem
Ministra Transportu – skargę na decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji przewozowej na wykonywanie zarobkowego przewozu drogowego rzeczy.
W dniu 11 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skierował do skarżącego wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, które to wezwanie doręczone zostało skarżącemu, jak wynika z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru, w dniu 17 marca 2008 r. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 25 marca 2008 r., skarżący wpisu nie uiścił. Natomiast w dniu 26 marca 2008 r. - a więc po upływie terminu do uiszczenia wpisu - skarżący skierował (data nadania w Urzędzie Pocztowym) do
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn.
zm.) skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu. Z treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Brzmienie oraz wzajemny stosunek do siebie powołanych powyżej przepisów wskazuje jednoznacznie, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, aby skutecznie przerwać bieg terminu do uiszczenia wpisu, musi być złożony przed upływem ustawowego terminu do jego uiszczenia.
Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie Sądu Najwyższego w zakresie postępowania cywilnego, aby wskazać przykładowo na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999, sygn. akt I CKN 1064/97; OSNC 1999/9/153.
"Za utrwalony w praktyce sądowej należy uznać pogląd, że złożenie w czasie biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powoduje przerwanie biegu tego terminu i w razie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych termin do uiszczenia opłaty sądowej biegnie na nowo od chwili doręczenia ponownego wezwania do jej uiszczenia"..
Jak wskazuje komentarz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2004 r., stanowisko to zostało przyjęte w postępowaniu sądowoadministracyjnym. "Strona wezwana do uiszczenia opłaty sądowej może skutecznie wnieść wniosek o zwolnienie jej od kosztów postępowania w siedmiodniowym terminie udzielonym jej przez sąd w wezwaniu do uiszczenia opłaty".
Zatem złożenie wniosku o udzielenie prawa pomocy jest ograniczone terminem udzielonym przez sąd do uiszczenia opłaty. Złożenie więc wniosku o udzielenie prawa pomocy po przekroczeniu terminu do uiszczenia opłaty nie może być podstawą do rozpoznania tego wniosku, bowiem skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona w terminie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), Sąd postanowił jak w sentencji.