Uzasadnienie
Skarżąca – A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję o cofnięciu udzielonego na rzecz skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.
W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując iż w jej ocenie, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę przychodów, a także utratę klientów, którzy zaczną zaopatrywać się w innej aptece. Ponadto skarżąca ponosi koszty najmu lokalu w wysokości 5000 zł miesięcznie. Do wniosku załączyła umowę najmu lokalu oraz stan magazynu towarów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca oparła swój wniosek na obu ustawowych przesłankach uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej, podkreślając, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki spowoduję likwidację miejsc pracy, utratę klientów oraz pozbawi spółkę przychodu.
W ocenie Sądu, należy uznać, że charakter przedmiotowej sprawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności apteki (cofnięcie zezwolenia na jej prowadzenie). To z kolei dla skarżącej oznacza faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków, co w efekcie mogłoby doprowadzić do zachwiania płynności skarżącej. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ konsumentów do innych aptek, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Powyższe stanowisko znajduje akceptację w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego (v. postanowienia NSA z 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 547/14 oraz akt II GZ 551/14).
Mając powyższe na uwadze, wobec zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.