Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2805/15

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] o nałożeniu na Z. z siedzibą w M., Rosja (dalej także: "skarżąca" lub "strona skarżąca") kary pieniężnej w wysokości 3.600 złotych za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.).

W piśmie z dnia [...] października 2015 r. strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r.

Skarga została sporządzona i podpisana przez A.Z.

Zarządzeniami z dnia 30 października 2015 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał A.Z. do uzupełnienia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez:

1. - złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu spółki przed sądami administracyjnymi,
2. - złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski,
3. - wykazanie, że pełnomocnik należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a.

Zarządzenie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 listopada 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 25 akt sądowych).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu, A.Z. w piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2015 r. przesłał następującego dokumenty: poświadczoną notarialnie kopię pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej a także notarialnie poświadczoną kopię wypisu z jednolitego państwowego rejestru osób prawnych wraz z tłumaczeniem. Pełnomocnik strony skarżącej poinformował jednocześnie, że ze skarżącą pozostaje w stosunku zlecenia, w związku z czym stwierdził, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. Załączył umowę zlecenia z dnia 1 lipca 2014 r. łączącą go ze stroną skarżącą. Z treści umowy wynikało, że jej przedmiotem jest świadczenie usług prawnych, w tym reprezentacja strony skarżącej w sprawach administracyjnych.

Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2016 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez podpisanie skargi i przesłanie jej do Sądu. Do wezwania załączono kopię skargi celem jej podpisania i zwrotu do Sądu. Jednocześnie poinformowano A.Z., że nie jest osobą wymienioną w art. 35 p.p.s.a., albowiem jako osoba pozostająca ze skarżącą w stosunku zlecenia nie może być traktowana jako pracownik skarżącego przedsiębiorcy.

Wezwanie powyższe zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi do doręczeń w kraju – A.Z. w dniu 29 lutego 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 50 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 53 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r, poz. 718 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W przedmiotowej sprawie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej do doręczeń w kraju w dniu 29 lutego 2016 r., a więc termin 7 dni wyznaczony przez Sąd na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 7 marca 2016 r.

Braki formalne skargi nie zostały przez stronę skarżącą uzupełnione w wyznaczonym terminie.

W ocenie Sądu, A.Z., jako osoba pozostająca ze skarżącą w stosunku zlecenia nie może być traktowany jako pracownik skarżącego przedsiębiorcy. W konsekwencji, uznać należy, iż nie jest on osobą wymienioną w przepisie art. 35 § 2 p.p.s.a., albowiem przepis ten stanowi wyraźnie, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.

W związku z powyższym, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.