Uzasadnienie
M.U. wniósł skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia.
Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż skarżący M.U. decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] czerwca 2000 r. uzyskał licencję pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia.
Pismem z dnia [...] lipca 2005 r. Wydział [...] Komendy [...] Policji, w związku z uzyskaną informacją o prowadzonym przeciwko M. U. postępowaniu o popełnienie przestępstwa z art. [...], zawiadomił go o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w kierunku zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia w oparciu o art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.
Po otrzymaniu zawiadomienia skarżący zwrócił się do Komendanta [...] Policji o zawieszenie wszczętego postępowania w kierunku zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia do czasu rozstrzygnięcia sprawy karnej przez sąd.
Komendant [...] Policji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w kierunku zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia wskazując w podstawie prawnej postanowienia art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości zawieszenia na wniosek strony postępowania administracyjnego wszczętego przez organ z urzędu. Ponadto z informacji przekazanych przez Prokuraturę Rejonową w W. wynika, że w dniu [...] czerwca 2005 r. sprawa przeciwko M. U. została przesłana do Sądu Rejonowego w W. [...] Wydział [...] wraz z aktem oskarżenia.
M. U. wniósł zażalenie na to postanowienie do Komendanta Głównego Policji.
Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu postanowienia Komendant Główny Policji wskazał, że organ pierwszej instancji odmawiając zawieszenia postępowania jako podstawę prawna swego rozstrzygnięcia wskazał wadliwie przepis prawa materialnego tj. art. 32 ust. 2 ustawy o ochronie osób i mienia. Zaskarżone postanowienie jest więc w zakresie zastosowanej podstawy prawnej oraz uzasadnienia faktycznego i prawnego nieadekwatne do wniosku strony o zawieszenie postępowania.
Rozpoznając ponownie wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania Komendant [...] Policji postanowieniem z dnia [...] września 2005 r., na podstawie art. 97 § 1 i art. 98 § 1 k.p.a. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w kierunku zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że postępowanie administracyjne wszczęte przez organ z urzędu nie może zostać zawieszone na wniosek strony. W sprawie nie zachodzi natomiast żadna z przesłanek określonych w art. 97 § 1 k.p.a. do obligatoryjnego zawieszenia postępowania z urzędu.
Na skutek wniesionego przez M. U. zażalenia na to postanowienie Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 oraz art. 98 § 1 k.p.a.
W skardze na to postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący M. U. zwrócił się do Sądu o zawieszenie postępowania i zwrócenie się z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego, co do nadrzędności art. 42 pkt 1, 2, 3 Konstytucji RP nad przepisem art. 98 § 1 k.p.a.
Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o zawieszenie postępowania przed Sądem do czasu uzyskania odpowiedzi na pytanie skierowane do Trybunału Konstytucyjnego organ stwierdził, że w jego ocenie okoliczność ta nie odnosi się do meritum sprawy i nie ma wpływu na dalszy byt prawny zaskarżonego postanowienia, gdyż wskazane przepisy Konstytucji RP nie maja w tym wypadku zastosowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2006 r. odmówił zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
W dniu [...] grudnia 2005 r. Wydział [...] Komendy [...] Policji otrzymał z Sądu Rejonowego w W. odpis prawomocnego wyroku z dnia [...] września 2005 r. skazującego M. U. za popełnienie przestępstwa z art. [...].
Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. Komendant [...] Policji na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w kierunku zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia wskazując w uzasadnieniu decyzji, że wygasły przesłanki pozwalające na zawieszenie tych praw w oparciu o art. 32 ust. 2 ustawy o ochronie osób i mienia.
M. U. nie skorzystał z możliwości wniesienia odwołania od tej decyzji.
Jednocześnie pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. Wydział [...] Komendy [...] Policji zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w kierunku cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia w oparciu o art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia.
Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Komendant [...] Policji cofnął M. U. licencję pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Komendanta Głównego Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r.
M. U. wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprawa toczy się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt VI SA/Wa 1493/06.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia.
Art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi natomiast, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Zgodnie z kolei z art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy - jeżeli postępowanie z jakichś przyczyn stało się bezprzedmiotowe sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez M. U. miała na celu wzruszenie postanowienia organu o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia.
Postępowanie administracyjne w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia, o zawieszenie którego wnosił skarżący, zostało zakończone decyzją Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2006 r. umarzającą to postępowanie.
Skarżący nie skorzystał możliwości zaskarżenia decyzji Komendanta [...] Policji umarzającej postępowanie i stała się ona ostateczna w administracyjnym toku instancji.
W tej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi M. U. na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.