Uzasadnienie
Pismem z [...] lipca 2013 r. skarżąca, R. w G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie powołania na stanowisko notariusza.
W wykonaniu zarządzenia z 14 października 2014 r., pismem z 24 października 2014 r. (k. 36), doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 28 października 2014 r. (k. 40), wezwano stronę do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa potwierdzającego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pismem z 22 października 2014 r. skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie.
Przy piśmie z 19 listopada 2014 r., złożonym osobiście w siedzibie Sądu, w dniu 20 listopada 2011 r., pełnomocnik skarżącej przedłożył wymagane pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie termin do uzupełniania braku formalnego skargi, tj. pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, z uwagi na doręczenie pełnomocnikowi skarżącej wezwania w tym przedmiocie w dniu 28 października 2014 r., upływał 4 listopada 2014 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nie przedłożył wymaganego dokumentu, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.
Odnosząc się do zgłoszonego przez skarżącą oświadczenia o cofnięciu skargi podkreślić należy, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, Lex nr 1145651). W świetle powyższego złożenie przez skarżącą wniosku cofającego skargę, nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie, skoro skarga w chwili wnoszenia jej do Sądu podlegała odrzuceniu.
Z powyższych względów na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.