Uzasadnienie
Starosta [...] dnia [...] lutego 2005r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie skierowania G. K. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Powodem, dla którego organ zdecydował się rozpocząć postępowanie, była informacja od syna i córki G. K. jakoby leczył się on psychiatrycznie i stanowił w związku z tym, jako kierowca pojazdu samochodowego, zagrożenie dla ruchu drogowego. Organ poinformował zainteresowanego o prawie do zapoznania się, w wyznaczonym terminie, z materiałem dowodowym stanowiącym podstawę do skierowania na badania lekarskie oraz złożenia stosownych wyjaśnień, dodając że niestawienie się w podanym przez organ terminie spowoduje wydanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie.
G. K., zwany dalej skarżącym, dnia [...] lutego 2005r. złożył bezpośrednio w starostwie płockim wyjaśnienia oraz w terminie późniejszym nadesłał organowi orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. z którego wynikał brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. ABT i C, C+E. Dodatkowo, skarżący stwierdził, iż jest dręczony fizycznie i psychicznie przez syna, na dowód czego przedstawił wyniki obdukcji po pobiciu. Pismem z dnia [...] czerwca 2005r. zastępca dyrektora [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy (WOMP) zawiadomił Starostę [...] o wadliwości orzeczenia lekarskiego przesłanego przez skarżącego organowi, jako wydanego bez skierowania właściwego organu z naruszeniem art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wydane przez lekarza z naruszeniem obowiązujących przepisów orzeczenie lekarskie, jak podał dyrektor WOMP, nie może być wiążące dla Starosty [...].
Dnia [...] lipca 2005r. na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, Starosta Powiatowy w [...] decyzją nr [...] skierował G. K. na badanie lekarskie do WOMP; skierowanie dotyczyło kategorii prawa jazdy A, B, C, B+E, C+E i T, a w uzasadnieniu organ powołał się na pozyskane przez niego informacje co do stanu zdrowia skarżącego, które może powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. W wyniku przeprowadzonego badania skarżącemu wydano dwa orzeczenia - nr [...] stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. C i C+E oraz nr [...] stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów, dla których niezbędne jest prawo jazdy kat. A, B, B+E i T. Na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 p.or.d.,w oparciu o zaświadczenie lekarskie nr [...], Starosta [...] cofnął skarżącemu prawo jazdy kat. C, C+E, która to decyzja została utrzymana przez SKO w [...], a następnie w wyniku skargi złożonej przez G. K. do WSA w Warszawie, w drodze samokontroli została przez ten organ uchylona wraz z decyzją wydaną w I instancji i przekazana do ponownego rozpatrzenia.
SKO w [...] podkreśliło, że skarżący odwołał się od niekorzystnego dla niego orzeczenia lekarskiego stanowiącego podstawę cofnięcia prawa jazdy, a to nie pozwala na wydanie decyzji "jednocześnie przesądzającej o rodzaju prawa jazdy odwołującego się".
Dnia [...] października 2005r. wydane zostało przez lekarza Instytutu Medycyny Pracy im. Prof. dr J. N. w L. orzeczenie lekarskie [...] stwierdzające u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest prawo jazdy kat. A, B, B+E, T, C i C+E.
Decyzją z dnia [...] listopada 2005r. Starosta [...] orzekł o cofnięciu skarżącemu prawa jazdy kat. ABT i zobowiązał go do natychmiastowego zwrotu dokumentu. W wyniku złożonego odwołania, SKO w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, iż skarżący zakwestionował wszystkie wydane orzeczenia lekarskie, a powtórnie przeprowadzone badanie wykazało przeciwwskazania do kierowania pojazdami silnikowymi wszystkich kategorii. Stan powyższy obligował więc organ I instancji do cofnięcia na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, posiadanych przez skarżącego uprawnień.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze G. K. domagał się uchylenia decyzji SKO w [...], zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych jako podstawa orzeczenia oraz naruszenie przepisów art. 6, 7, 9 i 10 Kpa. Podkreślił mnogość i różną treść orzeczeń lekarskich wydanych w jego sprawie, z których orzeczenie z dnia [...] grudnia 2005r. wydane przez lekarza chorób wewnętrznych – specjalistę medycyny pracy nie stwierdza u skarżącego żadnych przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Organ, zdaniem skarżącego, nie wyjaśnił ostatecznie okoliczności mającej stanowić podstawę cofnięcia uprawnienia do prowadzenia pojazdów, a wydane decyzje wobec tego są przedwczesne. Na rozprawie przed Sądem skarżący stwierdził, iż nie odwoływał się od decyzji o skierowaniu na badanie lekarskie oraz iż nie pamięta, by odwoływał się od korzystnego orzeczenia lekarskiego nr [...].
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Dokonując, zgodnie z art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz z art. art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, należy stwierdzić, że narusza ono przepisy prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy –z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Zasady wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami określone zostały na podstawie art. 123 pkt 1b) p.or.d. przez Ministra Zdrowia rozporządzeniem z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15).
W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że w rozpatrywanej sprawie, w związku z ostateczną decyzją Starosty [...] o skierowaniu G. K. na badanie lekarskie w zakresie zdolności kierowania pojazdami silnikowymi w kategoriach A, B, C, B+E, C+E i T (skarżący nie odwoływał się od tej decyzji), wydane zostało m.in. orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. nie stwierdzające przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wg kat. A, B, B+E, i T. Podstawę orzeczenia stanowił § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz.
- 15) w związku z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym (p.or.d.).
Podkreślenia wymaga, że stwierdzony orzeczeniem lekarskim wynik badania, może zostać zakwestionowany wyłącznie przy wykorzystaniu procedury przewidzianej § 12 i § 13 cyt. już rozporządzenia Ministra Zdrowia, co oznacza że powtórne badanie może zostać przeprowadzone przez podmioty wskazane w § 12 ust. 3 cyt. rozporządzenia w wyniku odwołania złożonego bądź przez osobę badaną, bądź przez organ kierujący na badanie w terminie 14 dni od otrzymania orzeczenia.
Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżący składał odwołanie od korzystnego dla niego rozstrzygnięcia lekarskiego. Za powyższym twierdzeniem przemawia dołączona do akt informacja przekazana przez MOWP w [...] (pismo z dnia [...] sierpnia 2005r.), gdzie jest mowa o odwołaniu się przez skarżącego od orzeczenia stwierdzającego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych oraz decyzja SKO w [...] z dnia [...] listopada 2005r. uchylająca własną decyzję w sprawie utrzymania w mocy decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. C i C+E, w której uzasadnieniu wyraźnie stwierdza się fakt złożenia przez skarżącego odwołania wyłącznie od orzeczenia niekorzystnego dla niego. Na rozprawie przed Sądem skarżący nie przypominał sobie jakoby składał odwołanie od korzystnego dla siebie orzeczenia lekarskiego, a doświadczenie życiowe nie pozwala przyjąć, że skarżący takie pozytywne dla niego rozstrzygnięcie kwestionowałby.
W tym stanie rzeczy, twierdzenie organu odwoławczego zawarte w zaskarżonej decyzji, iż skarżący kwestionował wszystkie orzeczenia lekarskie (str. 2 zaskarżonej decyzji wers 6 i 7 od góry), w tym więc także korzystne orzeczenie nr [...], należy uznać za gołosłowne i nie znajdujące oparcia w materiale dowodowym.
Z dołączonych do sprawy sądowej akt nie wynika również, aby organ kierujący skarżącego na badanie złożył odwołanie od orzeczenia nr [...] dotyczącego kat. A,B, B+E i T, co prowadzi do wniosku, iż powtórne orzeczenie dotyczące uprawnienia do kierowania pojazdami tej kategorii zostało wydane bez spełnienia koniecznej przesłanki formalnej przewidzianej § 12 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia tzn. z pominięciem drogi odwoławczej. Z analizy akt sprawy wynika, że, lekarz właściwego ośrodka medycyny pracy przy wykorzystaniu odwołania skarżącego od niekorzystnego orzeczenia lekarskiego nr [...] dotyczącego możliwości zdrowotnych kierowania pojazdami kat. C i C+E, wydał w trybie odwoławczym niekorzystne dla skarżącego orzeczenie dotyczące również kategorii A, B, B+E i T, zmieniające w ten sposób ustalenia orzeczenia lekarskiego nr [...].
Działanie takie narusza prawo tj. § 13 ust. 1 w związku z § 12 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Zdrowia, a więc narusza również prawo oparta o takie wadliwe orzeczenie decyzja z dnia [...] listopada 2005r. cofająca skarżącemu uprawnienie do kierowania pojazdami według tych kategorii. Decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, wydana na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1) ustawy – Prawo o ruchu drogowym, podlega uchyleniu jako naruszająca prawo w istotny sposób, jeżeli wydana została w oparciu o orzeczenie lekarskie rażąco naruszające warunki i tryb wydawania takich orzeczeń określone rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O niewykonalności uchylonych orzeczeń orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.