Uzasadnienie
J. D. (dalej też jako skarżąca) złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej.
Z informacji podanych przez skarżącą w formularzu oraz z nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, iż skarżąca przebywa we wspólnym gospodarstwie domowym razem z mężem i córką. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest dochód uzyskiwany przez męża skarżącej, na który składa się otrzymywane przez niego wynagrodzenie w kwocie 1 488 zł. oraz renta wynosząca 867 zł. Skarżąca oprócz mieszkania posiada jeszcze nieruchomość rolną o pow. 1,88 ha, na którą nie uzyskuje dopłat z funduszy Unii Europejskiej. Skarżąca wyjaśniła, iż po opłaceniu miesięcznych wydatków obejmujących opłaty związane z mieszkaniem, zakup leków i ubezpieczenie, dysponuje kwotą 1 400 zł. Skarżąca posiada zdeponowane na rachunku bankowym oszczędności w kwocie 1 939 Euro oraz 1 022 dolarów.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Tak więc przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym stanowi rozwiązanie szczególne odnoszące się jedynie do osób charakteryzujących się ubóstwem. Skarżąca tymczasem dysponuje wolnymi środkami w kwocie 1 939 Euro oraz 1022 dolarów. Nie można zatem uznać, iż znajduje się ona w sytuacji, w której nie byłaby w stanie ponieść chociażby części kosztów postępowania sądowego.
Jednakże, pomimo że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zarówno przyznanie adwokata, jak i zwolnienie od kosztów sądowych, w sytuacji, w której znajduje się skarżąca, konieczność poniesienia przez nią pełnych kosztów postępowania sądowego spowodowałaby uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącej i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Na powstanie tego uszczerbku wpływ ma niewątpliwie skala uzyskiwanego przez męża skarżącej dochodu, który to dochód musi wystarczyć dla pokrycia potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny, w tym uczącej się córki. Zgodnie natomiast z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.