Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2013 r. T. K. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], w którym organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] czerwca 2013 r. wydanej w przedmiocie ustalenia podlegania przez skarżącego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis wskazanego powyżej zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony skarżącemu w dniu 28 października 2013 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki - k. 11 akt sądowych).
Pismem z dnia 21 października 2013 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie, w dniu 12 grudnia 2013 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W wyniku rozpoznania wniosku strony skarżącej Referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
Pismem z dnia 21 lutego 2014 r. skarżący wniósł sprzeciw od w/w postanowienia Referendarza sądowego.
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu T. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Strona skarżąca nie zaskarżyła powyższego postanowienia.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 29 lipca 2014 r. Sąd ponownie zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi - poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia stronie odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2014 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki - w aktach sądowych niniejszej sprawy - k. 69).
Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2014 r. (k. 70verte akt sądowych) wynika, że do dnia 21 sierpnia 2014 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż sądu.
W rozpoznawanej sprawie, zarządzenie z dnia 29 lipca 2014 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2014 r., zatem obowiązany był on uiścić stosowny wpis sądowy w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, tj. nie później, niż do dnia 19 sierpnia 2014 r., a ponieważ w tym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu, przez co nie uzupełnił braków formalnych skargi - uznać należy, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi.
W ocenie Sądu, brak formalny skargi wskazany w wezwaniu Sądu miał charakter istotny, a więc taki, którego nieusunięcie uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. - postanowił jak w sentencji orzeczenia.