Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. O. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia.
Pismem z 30 marca 2010 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego adwokata J. R. - wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. W skardze kasacyjnej został zawarty wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie oraz złożenie podpisanego odpisu skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Powyższa korespondencja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego14 kwietnia 2010 r. Braki formalne zostały uzupełnione w dniu 23 kwietnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W świetle art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna m.in. czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym.
Jednym z takich wymagań, jest przewidziany w art. 46 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. obowiązek podpisania wnoszonego do sądu pisma. Niepodpisanie skargi kasacyjnej stanowi brak formalny, który należy uzupełnić na wezwanie sądu w zakreślonym terminie.
W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upływał 21 kwietnia 2010 r., a ponieważ do tego dnia pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, uznać należy, że zachodzi podstawa do jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.