Uzasadnienie
W dniu [...] grudnia 2015 r. skarżący – P. J., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2016 r. doręczonym pełnomocnikowi skarżącego przy piśmie Sądu z dnia [...] stycznia 2016 r., pełnomocnik został wezwany do nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 stycznia 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta nr 12 akt), który w przepisanym terminie 7 dni, nie nadesłał żądanego pełnomocnictwa.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że w niniejszej sprawie termin do usunięcia braku formalnego skargi w postaci nadesłania pełnomocnictwa, upływał z dniem 29 stycznia 2016 r. Jak wynika z akt sprawy, w zakreślonym terminie nie nadesłano żądanego przez Sąd dokumentu.
W tym stanie sprawy Sąd, wobec nieusunięcia przez skarżącego braku formalnego skargi, uznał konieczność odrzucenia skargi, orzekając w tym zakresie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a..