Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") postanowieniem z [...] września 2021 r. nr [...], na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "K.p.a."), odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją GITD z [...] stycznia 2015 r. wydaną wobec przedsiębiorcy [...] Spółka Jawna (dalej: "Strona", "Skarżący).
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia GITD wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] października 2014 r. nr [...] nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 15.000,00, za stwierdzone podczas kontroli drogowej 22 sierpnia 2014 r. w miejscowości [...] na drodze krajowej nr [...], naruszenie polegające na wykonywaniu krajowego przejazdu nienormatywnym pojazdem członowym przewożącym maszyny budowlane (ładunek podzielny). Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy decyzją z [...] stycznia 2015 r. nr [...].
GITD wyjaśnił dalej, że na powyższą decyzję Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 15 lipca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 991/15 odrzucił skargę.
Strona, pismem z 9 kwietnia 2021 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w [...] 12 kwietnia 2021 r., złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją GITD z [...] stycznia 2015 r. nr [...].
GITD, zawiadomieniem z [...] maja 2021 r., poinformował Stronę o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania i wyznaczył termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania od daty doręczenia ww. pisma, zgodnie z art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842).
Strona pismem z 30 czerwca 2021 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Jednocześnie Strona wskazała, iż nie uchybiła terminowi, gdyż na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego był przewidziany okres trzech miesięcy.
Pismem z [...] lipca 2021 r. GITD wezwał Stronę do sprecyzowania, czy pismo z 9 kwietnia 2021 r. stanowi skargę o wznowienie postępowania administracyjnego wnoszoną na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2021 poz.
- 54) czy skargę o wznowienie postępowania sądowego wnoszoną na podstawie art. 19 ust. 3 w/w ustawy.
Organ wskazał dalej, że Strona pismem z 2 sierpnia 2021 r. doprecyzowała, iż pismo z 9 kwietnia 2021 r. stanowiło skargę o wznowienie postępowania administracyjnego.
Rozpatrując wniosek Strony z 9 kwietnia 2021 r., GITD stwierdził, że Strona złożyła wniosek o wznowienia postępowania z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw. Przepis ten, który pozwala na złożenie wniosku o wznowienie postępowania wszedł w życie 26 stycznia 2021r., a więc termin na złożenie wniosku minął 26 lutego 2021r. Strona zaś złożyła żądanie 12 kwietnia 2021 r. Organ wyjaśnił również, że Strona wnosząc o przywrócenie terminu na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania, spełniła jedynie trzy z przesłanek z art. 58 K.p.a. - wniosła w terminie wniosek o przywrócenie terminu oraz dopełniła czynności dla której ustanowiony był termin. Nie uprawdopodobniła natomiast braku swojej winy w uchybieniu terminu.
W związku z powyższym, w ocenie GITD brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Strony o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
Pismem z 4 listopada 2021 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie GITD z [...] września 2021 r., podnosząc że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2014 r. nakładająca na Stronę karę pieniężną, obarczona jest wadą z art. 145 § 1 K.p.a., co skutkuje koniecznością wznowienia postępowania. Skarżący powołał się na wyrok z 21 marca 2019 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie oznaczonej sygnaturą C-127/17.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jego uchylenie.
W niniejszej sprawie GITD odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją GITD z [...] stycznia 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję [...]WITD z [...] października 2014 r., nakładającą na Skarżącego karę pieniężną w wysokości 15.000,00, za przejazd pojazdem nienormatywnym.
Podstawą prawną wniosku Skarżącego o wznowienie ww. postępowania w sprawie nałożonej na Skarżącego kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym, był art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną dotyczącą nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia, o którym mowa w pkt 1, lub niezgodnie z warunkami określonymi dla tego zezwolenia - w zakresie przejazdu dokonanego w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy można żądać wznowienia postępowania w związku z orzeczeniem przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej niezgodności przepisów krajowych nakładających obowiązek posiadania zezwoleń umożliwiających poruszanie się po drogach publicznych pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 11,5 t z dyrektywą Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającą dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz. Urz. WE L 235 z 17.09.1996, str. 59, Dz. Urz. WE L 67 z 09.03.2002, str. 47 oraz Dz. Urz. UE L 115 z 06.05.2015, str. 1).
Istotną kwestią w niniejszej sprawie jest fakt, że ustawodawca wprowadził ograniczenie czasowe, w którym możliwe było żądanie wznowienia postępowania w trybie art. 18 ust. 1 omawianej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 3 tej ustawy, w sytuacji określonej w ust. 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Wznowienie postępowania następuje tylko na żądanie strony.
Art. 18 omawianej ustawy wszedł w życie, zgodnie z art. 22 tej ustawy, po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a więc 26 stycznia 2021 r. Termin do wniesienia przedmiotowego wniosku upływał więc 26 lutego 2021 r. Wniosek Skarżącego w niniejszej sprawie został nadany w Urzędzie Pocztowym w [...], 12 kwietnia 2021 r., a więc po terminie przewidzianym w art. 18 ust. 3 omawianej ustawy.
Podkreślenia wymaga, że organ zwrócił się do Skarżącego o sprecyzowania, czy przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania stanowi skargę o wznowienie postępowania administracyjnego wnoszoną na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw, czy skargę o wznowienie postępowania sądowego wnoszoną na podstawie art. 19 ust. 3 w/w ustawy. Skarżący w piśmie z 2 sierpnia 2021 r. doprecyzował, iż przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania stanowił skargę o wznowienie postępowania administracyjnego. Z powyższego wynika, że Skarżący wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego w trybie art. 18 ust. 1 omawianej ustawy, a więc obowiązywał Skarżącego miesięczny termin od dnia wejścia w życie omawianej ustawy na wniesienie skargi o wznowienie postępowania administracyjnego.
Organ słusznie poinformował Skarżącego na podstawie art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania i wyznaczył termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
Skarżący pismem z 30 czerwca 2021 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, wskazując jednocześnie, iż nie uchybił terminowi, gdyż na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego był przewidziany okres trzech miesięcy.
W świetle powyższego, nie budzącego wątpliwości w niniejszej sprawie stanu faktycznego oraz przytoczonej regulacji prawnej, Sąd stwierdza, że bezsprzecznie Skarżący wnosząc 11 kwietnia 2021 r. skargę o wznowienie postępowania w trybie art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw, uchybił miesięcznemu terminowi, na dokonanie tej czynności, określonego w art. 18 ust. 3 tej ustawy.
Skarżący wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, nie wypełnił przesłanki z art. 58 § 1 K.p.a. – uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu z art. 18 ust. 3 omawianej ustawy, na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, nastąpiło bez winy Skarżącego.
W tej sytuacji GITD, prawidłowo na podstawie art. 149 § 3 K.p.a., odmówił wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie.
Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez GITD przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł jak w sentencji.