Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. Z. Z. wniósł skargę na bezczynność Wojewody M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Według skarżącego Komisja Terenowa ds. szacowania szkód w gospodarstwach rolnych spowodowanych klęską suszy na terenie gminy C. powołana przez Wojewodę M., nie oszacowała szkód w gospodarstwie skarżącego, mimo iż zgłaszał gospodarstwo do oszacowania.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Sąd odrzucił przedmiotową skargę strony uzasadniając iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia - w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.
Pismem z dnia [...] czerwca 2007 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r., skarżący, realizując postanowienie Sądu wniósł, do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, "skargę na bezczynność Wojewody M.", którą organ uznał, stosownie do stanowiska Sądu zajętego w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2007 r., że było to zażalenie na niezałatwienie przez organ I instancji sprawy w terminie. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismem z dnia [...] listopada 2007 r. zajął stanowisko odnośnie wniesionego zażalenia, wskazując brak bezczynności Wojewody M., a co za tym idzie stwierdził niezasadność skargi Z. Z. W odpowiedzi na pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...], strona skarżąca dnia [...] grudnia 2007 r., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, na zajęte stanowisko w sprawie zażalenia strony na bezczynność Wojewody M. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niezaskarżalność ww. aktu do Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przedmiotem rozpatrywania przez niniejszy Sąd, była skarga złożona w odpowiedzi na pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...], które stanowiło odpowiedź na zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Analizie Sądu podlegała możliwość dopuszczenia zaskarżenia ww. wymienionego pisma do sądu administracyjnego.
Zgodnie ze stanowiskiem zajętym w doktrynie i w orzecznictwie, czynność organu wyższego stopnia, w tym przypadku Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, podjęta w następstwie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność organu I instancji nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2007 r. zostało wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przy czym przepis ten nie określa w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia, rozpoznający zażalenie na bezczynność organu, który winien rozstrzygnąć sprawę, ma zażalenie to rozstrzygnąć. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia rozstrzygnięcie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii, jak w tym przypadku bezczynności organu, wynikających w toku tego postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy.
Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienie zatem nie mogło podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 306/2005). W niniejszej sprawie pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2007 r., spełnia przesłanki stanowiące o formie ww. postanowienia.
W związku z powyższym, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest niedopuszczalne.