Uzasadnienie
Skarżąca E. T., reprezentowana przez adwokata D. M., złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. W oparciu o powyższe oraz art. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.), pełnomocnik skarżącej został zobowiązany pismem z dnia 9 lutego 2018 r. do przesłania urzędowego formularza w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - w aktach sprawy).
Skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. należało wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania.