Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 17 lutego 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 3035/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. w P. na czynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na postanowienie

Sentencja

postanawia:

  1. 1. odrzucić skargę;
  2. 2. zwrócić skarżącej W. w P. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

Skarżąca – W. w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej jako: "GIF") polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia na postanowienie W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.

Jak wynika z pism GIF z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz [...] sierpnia 2013 r. skierowanych do strony postępowania - pozostawienie zażalenia bez rozpoznania nastąpiło na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. w związku z nieusunięciem w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność GIF podjęta na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. polegająca na pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia na postanowienie organu I instancji wobec nieusunięcia braków formalnych zażalenia. Niewątpliwe czynność ta nie stanowi ani decyzji administracyjnej, ani też żadnego z postanowień wymienionych w pkt 2 i 3 powołanego przepisu. Ponadto zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 3 września 2013 r. I OPS 2/13 uchwałę w składzie 7 sędziów, w której przesądził, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a NSA wskazał, że nie można pozostawienia podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie jest spełnione kryterium, że dotyczy to uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Czynność ta bowiem nie potwierdza, ani też nie zaprzecza, że dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikających wprost z ustawy.

Sąd przyjął, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, bowiem zaskarżona w niniejszej sprawie czynności materialno-technicznej polegająca na pozostawieniu zażalenia bez rozpoznania, nie rozstrzyga władczo o prawach lub obowiązkach w indywidualnej sprawie, a także istnieje możliwości ochrony przez skarżącą swych praw w drodze zaskarżenia bezczynności organu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.