Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 lutego 2013 r. W. w P. (nazywana dalej "skarżącą") wniosła o wszczęcie postępowania administracyjnego celem zbadania przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego zgodności z prawem postępowania przedsiębiorcy w zakresie przestrzegania przepisów ustawy – Prawo farmaceutyczne, dotyczących działalności reklamowej aptek.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny odmówił wszczęcia postępowania.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2013 r.
Pismem z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] oraz z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny (nazywany dalej "GIF"), na podstawie art. 64 2 k.p.a. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie uwierzytelnionego dokumentu potwierdzającego umocowanie Prezesa [...] Okręgowej Rady Aptekarskiej w P. do jej reprezentowania w sprawie wszczęcia i dopuszczenia skarżącej do postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia zakazu reklamy aptek.
GIF, pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r., działając na podstawie art. 9, art. 64 § 2 k.p.a., zawiadomił skarżącą, że w związku z nieusunięciem braków formalnych zażalenia przez przesłanie uwierzytelnionego dokumentu potwierdzającego umocowanie Prezesa [...] Okręgowej Rady Aptekarskiej w P. do reprezentowania skarżącej w sprawie wszczęcia i dopuszczenia Izby do postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia zakazu reklamy aptek, pozostawia zażalenie z dnia [...] kwietnia 2013 r. bez rozpoznania.
Pismem z dnia 19 września 2013 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zawiadomienie GIF o pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia z dnia [...] kwietnia 2013 r. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w P., wydane na podstawie art. 64 § 2 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność GIF podjęta na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., polegająca na pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia na postanowienie organu I instancji wobec nieusunięcia przez stronę braków formalnych zażalenia.
Zgodnie z art. 64 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
W najnowszej literaturze przedmiotu nie ma wątpliwości, że pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie (por. np. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2012, s. 311; W. Chróścielewski, J. P. Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2011, s. 120; G. Łaszczyca (w:) G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, t. I, Warszawa 2013, s. 625; R. Stankiewicz (w:) M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2013, s. 386).
Jednakże nie jest to czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (vide:. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13) ponieważ nie spełnia kryteriów określonych w tym przepisie, skutkiem czego stronie nie przysługuje prawo do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w oparciu o podany powyżej przepis ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W powołanej uchwale z dnia 3 września 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że stronie przysługuje prawo do wniesienia do Sądu skargi na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Odnośnie pkt 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.