Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej "SKO") decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej "skarżąca"), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2019 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 26 listopada 2019 r.
Skarżąca w dniu 10 stycznia 2020 r. (data stempla pocztowego) wniosła na decyzję SKO skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), dalej "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z akt sprawy administracyjnej wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 26 listopada 2019 r. Z uwagi, że ostatni dzień terminu na wniesienia skargi wypadał 26 grudnia 2019 r., ostatnim dniem terminu na wniesienie skargi był 27 grudnia 2019 r. (piątek). Stosownie bowiem do art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Przedmiotową skargę skarżąca wniosła natomiast 10 stycznia 2020 r. (data stempla pocztowego; k. 8), czyli po upływie terminu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.