Uzasadnienie
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad oddział w [...], rejon w [...], decyzją z [...] maja 2014 r. nałożył na L. Sp. z o.o. z siedzibą w L. karę pieniężną w wysokości 1968 złotych z tytułu zajmowania pasa drogi bez zezwolenia zarządcy drogi.
Od powyższej decyzji L. Sp. z o.o. z siedzibą w L., pismem z [...] maja 2014 r., złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W wyniku jego rozpatrzenia organ II instancji Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcie zawierało prawidłowe pouczenie o środkach i terminie zaskarżenia.
Wobec powyższego rozstrzygnięcia L. Sp. z o.o. z siedzibą w L., pismem z 28 lipca 2014 r., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad pismem z 26 sierpnia 2014 r. w trybie art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przekazało
Sądowi pismo L. Sp. z o.o. z siedzibą w L. z 28 lipca 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wnosząc o jej odrzucenie.
Sąd, ze względu na fakt zawarcia w ww. piśmie zarzutów dotyczących merytorycznej decyzji z [...] maja 2014 r. Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad oddział w [...], rejon w [...], podjął wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia i pismem z 4 września 2014 r. wezwał spółkę do nadesłania w terminie 7 dni informacji, czy jej intencją było zaskarżenie decyzji z [...] maja 2014 r., stanowiącej rozstrzygnięcie I instancji czy też decyzji z [...] lipca 2014 r., stanowiącej rozstrzygnięcie II instancji.
Pismem z 11 września 2014 r., spółka poinformowała Sąd, iż jej wolą było zaskarżenie decyzji organu I instancji z [...] maja 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej wyżej ustawy).
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad oddział w [...], rejon w [...] decyzją z [...]maja 2014 r. nałożył na skarżącą karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego. W pouczeniu omawianej decyzji wskazano, iż skarżącej, zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a., na niniejszą decyzję przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarżąca spółka wystąpiła do organu II instancji z wymaganym wnioskiem, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie skarżąca pismem z 28 lipca 2014 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. pierwszoinstancyjną decyzję [...] maja 2014 r.
W piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, iż skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji wobec prawa odwołania. Na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. To ograniczenie wynika z zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.), która ma pierwszeństwo przed zasadą prawa skargi do sądu (patrz. B. Adamiak. J. Borkowski., Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2005, s. 570)
Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na nieostateczną decyzję I instancji nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności.
Nadmienić należy, iż w omawianej sprawie skarżącej przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] lipca 2014 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.