Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14 oddalił skargę R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia oraz nakazu zwrotu licencji i wypisów na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób.
Następnie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. wyrokiem.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2016 roku odrzucono skargę R. J. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, przy czym Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2016 roku wezwano skarżącego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu – pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Jak wynika z informacji przekazanej Pocztę Polską S. A. wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 20 maja 2016 roku. Do chwili obecnej skarżący nie nadesłał żądanego odpisu zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom przez sąd. Realizuje to zasadę oficjalności postępowania oraz zasadę prawa do sądu. Ponadto daje stronom gwarancję do czynnego udziału w postępowaniu uczestnikom postępowania poprzez możliwość poznania stanowiska strony przeciwnej. Przy czym zauważyć należy, iż istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to fotokopia lub wydruk komputerowy, czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Za takim poglądem przemawia treść art. 47 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wskazując przykładowe odpisy pisma (fotokopie i wydruki poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia.
Jednocześnie podkreślić należy, iż uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem lub jej przedstawiciel ustawowy albo pełnomocnik. Tym samym Sąd nie posiada kompetencji do wykonywania uwierzytelnionych odpisów pism składanych przez strony. Brak odpisów pism uznaje się zarazem za brak formalny podlegający usunięciu (p. Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu zażalenia.
Wzywając stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma, przewodniczący musi dokładnie wskazać, jakie braki strona ma uzupełnić, zakreślić siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie oraz wyraźnie określić rygor niezachowania terminu. Określenie rygoru musi być adekwatne do treści pisma, które podlega uzupełnieniu (p. Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011).
W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia zawierało wszystkie powyższe obligatoryjne elementy, tj. zarówno dokładne określenie sposobu usunięcia braku formalnego, stosowny termin i właściwy rygor.
Mając na uwadze, że termin na nadesłanie żądanego odpisu zażalenia upłynął bezskutecznie dnia 27 maja 2016 r., zażalenie podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.