Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 stycznia 2013 r. S. S.A. (nazywana dalej "skarżącą", "Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...], nr [...], doręczone Spółce w dniu 18 grudnia 2012 r.
Pismem z dnia 27 lutego 2013 r. skarżąca cofnęła skargę, podając w uzasadnieniu, że Minister Administracji i Cyfryzacji decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] września 2012 r. nr [...], nakazującej rejestrację czterdziestu dwóch odbiorników radiofonicznych i ustalającej opłatę za ich używanie.
Skarżąca podała, że decyzja Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] września 2012 r. została parafowana bez wskazania imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby ją podpisującej. Uchybienia te były powodem stwierdzenia, na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., nieważności decyzji z dnia [...] września 2012 r. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
W związku z powyższym skarżąca uznała, że skarga stała się bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W myśl art. 60 p.p.s.a., skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżąca pismem z dnia 27 lutego 2013 r. cofnęła skargę na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...], nr [...].
Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącej niedopuszczalnym.
W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnośnie pkt 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem wpis sądowy w omawianej sprawie wynosi 100 złotych. Pozostała nadpłacona kwota zostanie zwrócona stronie po uprawomocnieniu się postanowienia.