Uzasadnienie
Pismem z [...] listopada 2015 r. R. s.j. z siedzibą w T. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego w części (dotyczącej "pierogi") na znak towarowy słowno-graficzny PIEROGARNIA STARY MŁYN zgłoszony za nr Z-351527.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 grudnia 2015 r. pełnomocnik Spółki został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.000 zł oraz uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z oryginałem lub poświadczoną za zgodność z oryginałem kopią odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego oraz wskazanie nazwy i adresu Spółki.
Jak wynika z akt sądowych sprawy, pełnomocnik Spółki w terminie uiścił należny wpis sądowy oraz przesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa z 6 marca 2013 r. wraz z wydrukami odpowiadającymi odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego datowanymi na 18 lutego 2013 r. oraz 18 grudnia 2015 r. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej pismem sądowym z 7 marca 2016 r. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki celem wykazania zasad i osób uprawnionych do reprezentacji skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 19 marca 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 32 akt sądowych).
Pismem z 29 marca 2016 r. pełnomocnik Spółki nadesłał kopię odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Jednocześnie w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Ponadto zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 tej ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd ją odrzuca.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki 19 marca 2016 r., a zatem termin do uzupełnienia stwierdzonego braku upływał 26 marca 2016 r. Wprawdzie pełnomocnik skarżącej nadesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego pozwalającą na ustalenie sposobu reprezentacji i osób upoważnionych do reprezentacji Spółki na dzień udzielenia pełnomocnictwa, ale czynność ta została dokonana pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach dopiero 29 marca 2016 r., tj. już po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.