Uzasadnienie
R. P. – skarżący w niniejszej sprawie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o dopuszczenie do egzaminu notarialnego.
W toku postępowania sądowego, skarżący pismami z dnia 16 sierpnia 2016 r. i z dnia 5 grudnia 2017 r. złożył wniosek o wyłączenie referendarza sądowego z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2017 r. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza sądowego z dnia 16 sierpnia 2016 r. bez rozpoznania z uwagi na okoliczność, iż skarżący nie dopełnił czynności określonych w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.
Rozpoznaniu w niniejszym postanowieniu podlega wniosek skarżącego z dnia 5 grudnia 2017 r. o wyłączenie referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 (dalej p.p.s.a.), wyłączenie sędziego może nastąpić na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zatem dla możliwości rozpoznania takiego wniosku konieczne jest jednoczesne wskazanie w nim z imienia i nazwiska osoby sędziego, o wyłączenie którego się wnioskuje oraz podanie konkretnej/konkretnych okoliczności, która/które w ocenie strony wnioskującej mogłaby/mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego konkretnego sędziego w danej sprawie. Brak któregokolwiek z tych elementów powoduje obiektywną niemożność merytorycznego rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego.
Stosownie do art. 24 § 1 p.p.s.a. powyższe uregulowania stosuje się odpowiednio do referendarza sądowego.
Jak wynika z akt sądowych, wniosek, który Sąd obecnie bada, jest kolejnym w niniejszej sprawie zgłoszonym przez skarżącego. Oba wnioski brzmią tożsamo "o wyłączenie w/w referendarza" i oba zostały zawarte w sprzeciwach, złożonych na różne postanowienia referendarza sądowego. Należy też wskazać, że skarżący nie wskazał z imienia i nazwiska referendarza sądowego, którego domaga się wyłączenia oraz nie podał przyczyny uzasadniającej to wyłączenie. Skarżący niewątpliwie posiada wiedzę, że do merytorycznego rozpoznania żądania wyłączenia referendarza sądowego konieczne jest wskazanie zarówno imienia i nazwiska referendarza sądowego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy, jak i przyczyny uzasadniającej jego wyłączenie. Pomimo tego, zgłaszając kolejny wniosek o wyłączenie referendarza sądowego nie zawarł w nim ww. elementów.
Z uwagi na powyższą bierność skarżącego, pomimo posiadanej wiedzy odnośnie niezbędnych elementów wniosku o wyłączenie referendarza sądowego, Sąd uznał, że jego ponowny wniosek podlega odrzuceniu - zgodnie z art. 22 § 4 p.p.s.a. - jako niezawierający podstaw wyłączenia.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 22 § 4 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia