Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 313/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. N. V. z siedzibą w E., Holandia (dalej jako P.) oraz S. z siedzibą w T., Japonia (dalej jako S.) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek pt.: " [...]".
Pismem z dnia 14 maja 2012 r. (dowód: data stempla pocztowego na kopercie – 170 k. akt sądowych) tylko pełnomocnik skarżącego P. - adwokat D. P. (upoważniony pełnomocnictwem substytucyjnym z dnia 2 maja 2012 r. – k. 151 akt sądowych, wyłącznie do reprezentowania K. N. V. z siedzibą w E., Holandia) wystąpił o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego ww. wyroku.
Pismem datowanym na 27 czerwca 2012 r. (dowód: data stempla na kopercie –
- k. 226 akt sądowych) rzecznik patentowy L. B. i adwokat D. P. wnieśli w imieniu P. oraz S. skargę kasacyjną od ww. wyroku.
Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2012 r. pełnomocnik skarżącej spółki P.. adwokat D. P., w związku z wniesioną skargą kasacyjną, został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 14 maja 2012 r., o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu S. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień zgłoszenia wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku w części dotyczącej skarżącej S. bez rozpoznania.
Pismem z dnia 27 lipca 2012 r. adwokat D. P. wyjaśnił, że w przedmiotowym postępowaniu rzecz. pat. L. B. reprezentuje dwóch skarżących P. oraz S., natomiast adwokat D. P. skarżącego P., a skarga kasacyjna została złożona przez dwóch pełnomocników.
Następnie, zarządzeniem Sądu z dnia 5 września 2012 r. wniosek S. o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku pozostawiono bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§ 2 art. 173 p.p.s.a.). W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku.
Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 p.p.s.a.). Z brzmienia tego artykułu wynika, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, bowiem termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg od dnia doręczenia stronie, która złożyła taki wniosek, odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Z akt sprawy wynika, że z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 313/12 wystąpił jedynie pełnomocnik reprezentujący skarżącego P. – adw. D. P.. Skoro pełnomocnik skarżącej spółki S. wniósł skargę kasacyjną bez uprzedniego wystąpienia do Sądu o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku to skargę kasacyjną S. należało uznać za niedopuszczalną i ją odrzucić (post. NSA z dnia 7 lipca, sygn. akt GZ 25/04).
Podnieść należy, że strona, która nie wystąpiła z wnioskiem o uzasadnienie wyroku, nie może skutecznie wnieść skargi kasacyjnej nawet w sytuacji, gdy orzeczenie to zostało uzasadnione na wniosek innej strony w tym postępowaniu i jej doręczone (Postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 422/10).
Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o wyżej powołany art. 178 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.