Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 5 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 3142/13

Uzasadnienie

1. I. Stan sprawy przedstawia się następująco:
2. 1. W dniu [...] lutego 2013 r. F. sp. z o.o. z siedzibą w W. – dalej: "Skarżąca" lub "Spółka" złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w C. zgłoszenie [...], do którego załączyła dokument pod nazwą Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz Uzupełnienie do ważnej opinii technicznej [...] w zakresie art. 18 ust. 3 oraz art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z pózn. zm.) – dalej: u.g.h., z upoważnienia Ministra Finansów nr [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. celem dołączenia do akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych (dalej: AoNW) o nazwie [...] S. K., ul. [...],[...].
3. 2. W dniu [...] lutego 2013r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. przeprowadził w punkcie gier urzędowe sprawdzenie. W protokole sygn. [...] stwierdzono, iż przedłożone dokumenty, nie zostały wydane po przebadaniu automatu [...] o nr fabrycznym [...], eksploatowanego w ww. punkcie gier, lecz do automatów o tej samej nazwie, ale innych numerach fabrycznych, tj. [...],[...],[...]. Ponadto Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...] nie ma formy określonej w § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312), zwanego dalej "rozporządzeniem z dnia 9.03.2012 r."
4. 3. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. wyznaczył Spółce termin do spełnienia warunków i środków określonych w art. 34 ust. 1 ustawy z dn. 27.08.2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. 2009 r., Nr 168, poz. 1323 z późn. zm.) dalej: "u.o.s.c."
5. 4. Pismem z dnia [...] marca 2013r. Spółka poinformowała Naczelnika Urzędu Celnego w C., iż AoNW z określoną w opinii technicznej nr [...] teoretyczną wypłacalnością automatu na poziomie 94% spełniał warunek określony w przepisie art. 18 ust. 3 u.g.h., w dniu wejścia w życie tego przepisu, czyli w dniu [...] lipca 2011 r., a zatem nie wymagał dostosowania do ww. warunku. Ponadto Spółka wniosła o sprawdzenie w trakcie urzędowego sprawdzenia stanu plomb zabezpieczających założonych na AoNW pod kątem ich zgodności z opinią techniczną nr [...].
6. 5. Naczelnik Urzędu Celnego w C. w dniu [...] kwietnia 2013r. przeprowadził powtórne urzędowe sprawdzenie. W protokole sygn. [...] podtrzymał swoje wcześniej zajęte stanowisko dotyczące kwestii braku udokumentowania spełnienia przez AoNW warunku określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h. Jednocześnie stwierdził, iż plomby są nienaruszone i zgodne z opinią techniczną nr [...] z dnia [...] marca 2009r.
7. 6. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. sygn. [...] Naczelnik Urzędu Celnego w C. odmówił zatwierdzenia zmian dotyczących dołączenia do akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier Informacji uzupełniającej z dnia [...] stycznia 2013r. do Opinii technicznej nr [...] z dnia [...] marca 2009r. wraz z Uzupełnieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. z uwagi na fakt, iż przedłożone dokumenty nie odnoszą się do automatu [...] o numerze fabrycznym [...].
8. 7. Pismem z dnia [...] czerwca 2013r. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym stwierdziła naruszenie:
9. - art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134. poz. 779) - zwana dalej ustawą zmieniającą oraz § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, iż ww. przepisy mają zastosowanie do automatów zarejestrowanych przed dniem [...] lipca 2011r., które od początku spełniały wymogi art. 18 ust. 3 u.g.h.,
10. - art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749) – dalej: "O.p." w związku z art. 65 u.s.c. poprzez nierozważenie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i nieuwzględnienie, iż AoNW od początku swojego istnienia spełnia warunek art. 18 ust. 3 u.g.h., nawet wówczas, kiedy ten przepis nie obowiązywał, a zatem nie dotyczy go regulacja zawarta w § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012r.,
11. - art. 64 ust. 7 w związku z art. 64 ust. 2 pkt 3 u.o.s.c. oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 roku w sprawie urzędowego sprawdzenia (tekst jednolity Dz. U. z 2013, poz. 417).

W zażaleniu Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zatwierdzenie zmian akt weryfikacyjnych punktu gier lub uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

1. 8. Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że instytucję urzędowego sprawdzenia regulują przepisy art. 64 u.o.s.c. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 roku w sprawie urzędowego sprawdzenia - dalej "rozporządzenie". Dodał, że w przypadku podmiotów uprawnionych do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych urzędowe sprawdzenie przeprowadza się w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, tj. lokalu handlowym, usługowym lub gastronomicznym, w którym usytuowany został punkt gier na automatach o niskich wygranych. W trakcie urzędowego sprawdzenia w miejscu usytuowania punktu gier na automatach o niskich wygranych właściwy organ Służby Celnej - naczelnik urzędu celnego właściwy miejscowo dla lokalizacji punktu gier na automatach o niskich wygranych - dokonuje sprawdzenia stosownie do § 9 rozporządzenia: 1) zgodności zgłoszenia i załączonej dokumentacji ze stanem faktycznym;
2. 2) zgodności lokalizacji miejsca prowadzenia działalności oraz jego oznakowania z warunkami określonymi w przepisach odrębnych;
3. 3) prawidłowości oznaczenia automatów o niskich wygranych w sposób trwały i w widocznym miejscu;
4. 4) prawidłowości nałożenia i stanu plomb zabezpieczających.

Organ wskazał, że w myśl § 4 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia do zgłoszenia, w przypadku punktów gier na automatach u niskich wygranych dołącza się opinie techniczne z badań poprzedzających rejestrację automatów. Dodał również, że ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U, Nr 134. poz. 779) został wprowadzony przepis art. 18 ust. 3 u.g.h., zgodnie z którym w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Dostosowanie eksploatowanych automatów do gier oraz automatów o niskich wygranych do przedmiotowego wymogu zgodnie z brzmieniem art. 9 ust.1 i ust.2 tej ustawy powinno nastąpić w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Tym samym podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zobowiązane były do dostosowania eksploatowanych automatów do dnia 14 stycznia 2012 r.

Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał ponadto, że sposób udokumentowania obowiązku wynikającego z art. 18 ust. 3 u.g.h. uregulowany został w § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h., wymaga potwierdzenia jednostki badającej. Według dyspozycji § 15 ust. 2 tego rozporządzenia potwierdzenie wyraża się w uzupełnieniu do opinii, w terminie nieprzekraczalnym 40 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia, tj. do dnia 21 maja 2012 r.

Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego w C. zastosował prawidłową interpretację art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 O.p., art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej oraz § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Wyjaśnił, że teoretyczna wypłacalność AoNW ustawiona programowo na poziomie 94% nie zwalnia Spółki z obowiązku przedłożenia właściwego potwierdzenia spełnienia przez AoNW warunku określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h. dla każdej gry.

Jednocześnie podniósł, iż organ pierwszej instancji nie naruszył art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 O.p. w związku z art. 65 u.o.s.c. także z uwagi na fakt, iż odniósł się do dokumentu przedłożonego przez Spółkę o nazwie Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...], który został wydany po przebadaniu automatu, który nie jest eksploatowany w tym punkcie. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji także słusznie nie uznał ww. dokumentu z uwagi na fakt, iż dokument ten nie spełnia wymogu określonego w § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r., a zatem nie może stanowić podstawy potwierdzenia, że AoNW spełnia warunek, o którym mowa w art. 1 8 ust. 3 u.g.h. Potwierdzenie to winno mieć formę uzupełnienia do opinii jednostki badającej, która stanowiła podstawę rejestracji AoNW.

Jednocześnie wskazał, że organ pierwszej instancji zauważył, iż w trakcie przeprowadzania urzędowego sprawdzenia funkcjonariusze nie negowali zapisów opinii technicznej nr [...] dotyczących m. in. programu gry, w który wyposażony jest AoNW oraz stwierdzono, iż plomby zabezpieczające jednostki badającej są nienaruszone i zgodne zapisami zawartymi w tej opinii.

1. 9. Pismem z dnia [...] października 2013 r. Skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie:
2. 1) art. 124 i art. 210 § 4 w związku z art. 239 O.p. tj. brak uzasadnienia prawnego spełniającego wymagania zasady przekonywania wyrażonej w art. 124 tej ustawy polegającego na:
3. - braku wskazania przez organ drugiej instancji podstawy prawnej określającej warunek lub środek określony w art. 33 ust. 1 lub art. 34 ust. 1 u.o.s.c, który zdaniem organu nie został zapewniony,
4. - braku wyjaśnienia, dlaczego organ pierwszej instancji zastosował przepis art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h u.o.s.c powołując się na fakt niespełnienia tego warunku, podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, jakoby w ogóle wystąpiło jakiekolwiek zdarzenie związane ze stanem lub działaniem urządzeń do gier objętych kontrolą mogących mieć wpływ na urządzanie gier.
5. 2) naruszenie § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. w związku z art. 9 ustawy zmieniającej w związku z art. 18 ust. 3 u.g.h., w związku z art. 180 § 1 O.p. poprzez błędną ich wykładnię polegającą na wadliwym przyjęciu, że AoNW zarejestrowany przed dniem [...] lipca 2012 r. wymaga dostosowania do art. 18 ust. 3 u.g.h. w sytuacji, gdy zaprogramowana wartość wygranych na tym automacie wynosi co najmniej 75%, co przesądza o braku konieczności jego dostosowania do wymogów art. 18 ust. 3 u.g.h.,
6. 3) naruszenie art. 191 O.p. polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez odmowę przyznania mocy dowodowej dokumentom załączonym do wniosku.
7. 10. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o oddalenie skargi w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.
8. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. 1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).
2. 2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.
3. 3. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna.
4. 4. Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy sprowadza się w pierwszej kolejności do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy Skarżący jako podmiot prowadzący działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych eksploatując automaty - dopuszczone do gier w czasie obowiązywania ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tj. Dz. U. 2004 r., Nr 4, poz. 27 ze zm.) – obowiązany był dostosować automat do gier o nazwie [...] o nr fabrycznym [...] do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, co związane jest z drugim zarzutem sformułowanym w skardze.

W ocenie Sądu stanowisko organu zasługuje na uwzględnienie mimo, że trudno dopatrzeć się argumentacji prawnej wskazania podstawy prawnej mającej zastosowanie, a taka podstawa istnieje.

Od dnia 19 października 2009 r. działalność gospodarcza w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach o niskich wygranych uregulowana została przepisami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Zgodnie z przepisem art. 129 tej ustawy działalność w zakresie m.in. gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 4, poz. 27 ze zm.).

Jednakże kwestia dalszej eksploatacji automatów i urządzeń do gier uregulowana została, wbrew zarzutom Skarżącej, materią ustawową, a mianowicie w ustawie z dnia 26 maja 2011 r. (Dz. U. 2011 r., Nr 134, poz. 779) o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych ustaw.

Art. 9 ust. 1 i 2 powyższej ustawy stanowi bowiem:

Art. 9.1. Podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach są obowiązane dostosować automaty eksploatowane w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

5. Przepis art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się również do podmiotów prowadzących na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Do automatów i automatów o niskich wygranych eksploatowanych przez te podmioty w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ust. 1.

W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że przepis ten odnosi się wprost do sytuacji Skarżącego. Oznacza to, że stan sprawy odpowiada powyższej normie ustawy. Przekładając powyższe na ustalony w sprawie stan faktyczny należy stwierdzić, że w dacie złożenia wniosku z lutego 2013 r. Skarżący był już po terminie określonym w art. 9 ust. 1, czyli przedmiotowy automat powinien być dostosowany do wymogów art. 18 ust. 1 u.g.h. Przepis ten stanowi, że w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych składek.

Tryb realizacji powyższego obowiązku określa powołany § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. 2012.312). Rozporządzenie weszło w życie przed złożeniem wniosku przez stronę, stąd zasadnie organ powołał się na jego obowiązywanie.

6. Odnosząc się w sposób szczegółowy do zarzutu braku wyjaśnienia, dlaczego organ pierwszej instancji zastosował przepis art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h u.o.s.c., powołując się na fakt niespełnienia tego warunku podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, że w ogóle wystąpiło jakiekolwiek zdarzenie związane ze stanem lub działaniem urządzeń do gier objętych kontrolą mogące mieć wpływ na urządzanie gier należy ponieść, że dokument w postaci uzupełnienia do opinii jednostki badającej jest niezbędny do sprawnego przeprowadzenia kontroli. Sąd zgadza się z oceną organu, że dokument ten potwierdza spełnienie przez AoNW warunku określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h. a zatem ma wpływ na urządzanie gier.

W zaskarżonym postanowieniu organ pierwszej instancji podniósł, iż podmiot nie przedstawił właściwego uzupełnienia do opinii technicznej w zakresie zgłaszanych zmian, powołując się na § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r., a tym samym dokument ten nie może stanowić potwierdzenia, że AoNW spełnia warunek 18 ust. 3 u.g.h.

Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów skarżącej odnośnie sposobu dokumentowania dostosowania automatów do wymogów z art. 18 ust. 3 u.g.h., należy wskazać, iż skoro rejestracja automatu do gier (w tym o niskich wygranych) wymaga opinii jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów (do wydania opinii niezbędne jest przeprowadzenie badania technicznego, zgodnie z § 2 rozporządzenia z 09.03.2012 r.), a nadto sprawdzenie czy automat spełnia warunki ustawowe wymaga badania sprawdzającego wyłącznie przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów (art. 23b i art. 23f u.g.h), to także uzasadnione jest uregulowanie rozporządzenia z 09.03.2012 r., ujęte w § 15 i 16. W przepisie § 15 ust. 1 tego aktu mówi się, że dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h. wymaga potwierdzenia przez jednostkę badającą, które wyraża się w uzupełnieniu do opinii (ust. 2).

Elementy konieczne opinii wymienia § 1 ust. 3 rozporządzenia z 09.03.2012 r., a § 2 tego aktu wymaga uprzedniego przeprowadzenia badania technicznego automatu lub urządzenia do gier. Z kolei § 16 rozporządzenia z 09.03.2012 r. wymienia dodatkowe elementy, które powinna zawierać opinia i uzupełnienie opinii dotyczące automatów do gier o niskich wygranych.

Przywołane regulacje są skutkiem rozwiązań zawartych w art. 18 ust. 3 u.g.h. i art. 9 ustawy zmieniającej i nie kolidują z uregulowaniem art. 11 ustawy z mieniającej, który odnosi się do ważności poświadczeń rejestracji, wobec czego w ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że w dokonane przez skarżącą zgłoszenie w celu zatwierdzenia zmian danych zawartych w aktach weryfikacyjnych punktu gier, w części dotyczącej dołączenia do opinii jednostki badającej nr [...], w której został ujęty AoNW dokumentu pn. Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...] nie spełniało wymogów obowiązującego w tym zakresie prawa. Dokument ten nie został wydany po przebadaniu automatu [...] o nr fabrycznym [...], eksploatowanego w ww. punkcie gier, lecz do automatów o tej samej nazwie, ale innych numerach fabrycznych, tj. [...],[...],[...]. Nie mogło zatem zostać uznane przez organ za właściwe uzupełnienie opinii w rozumieniu § 15 rozporządzenia z 9 marca 2012 r., dlatego też odmówiono na tej podstawie dokonania zmiany akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier na automatach o niskich wygranych.

Na marginesie tej sprawy należy także zauważyć, iż dostosowanie eksploatowanych automatów do gier oraz automatów o niskich wygranych do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h., zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy powinno nastąpić w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Tym samym podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zobowiązane były do dostosowania eksploatowanych automatów do dnia 14 stycznia 2012 r. Sposób udokumentowania obowiązku wynikającego z art. 18 ust. 3 u.g.h. uregulowany został w § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 tej ustawy wymaga potwierdzenia jednostki badającej. Według dyspozycji § 15 ust. 2 tego rozporządzenia potwierdzenie wyraża się w uzupełnieniu do opinii, w terminie nieprzekraczalnym 40 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia tj. do dnia 21 maja 2012 r. Wymogów prawa w powyższym zakresie i obowiązku dotrzymania ww. terminów również Skarżąca nie wypełniła.

7. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ drugiej instancji art. 124 i art. 210 § 4 w związku z art. 239 ustawy O.p. przez brak uzasadnienia dla zastosowania art. 33 ust. 1 oraz art. 34 ust. 1 należy podnieść, iż organ drugiej instancji w uzasadnieniu do decyzji powołał się na art. 64 u.o.s.c., który reguluje instytucję urzędowego sprawdzenia. Stosownie do art. 64 ust. 1 urzędowe sprawdzenie polega na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy są zapewnione warunki i środki, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 tej ustawy. Wobec powyższego bezzasadny jest zarzut Skarżącej braku uzasadnienia w skarżony postanowieniu dlaczego zastosowano ten przepis.

8. Rozstrzygając zasadność zarzutu naruszenia przez organ art. 191 O.p. oraz § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegającej na odmowie przyznania mocy dowodowej dokumentom załączonym do wniosku i nie uznaniu przedłożonych dokumentów, które zdaniem Skarżącej miały wykazać zgodność tego AoNW z wymogiem art. 18 ust. 3 u.g.h. bez żadnego dostosowania należy podnieść, iż teoretyczna wypłacalność AoNW ustawiona programowo na poziomie 94% nie zwalnia Spółki z obowiązku przedłożenia właściwego potwierdzenia spełnienia przez AoNW warunku określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h. dla każdej gry.

Przedmiotowe stanowisko zajął także Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 maja 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2592/12, który stwierdził, cyt.: "Przepis art. 18 ust. 3 u.g.h. nie może być rozumiany w ten sposób, że odnosi się do ogólnej wysokości wygranych ze wszystkich gier zaprogramowanych w danym automacie. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że wymóg przewidziany przez ten przepis odnosi się do zaprogramowanej wartości wygranych poszczególnych gier. W przepisie tym bowiem mowa jest, że zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Zdaniem Sądu, stawka odnosi się do konkretnej gry, jak wynika z uregulowań zawartych w art. 18 ust. 3 u.g.h. w zw.. z art. 2 ust. 3 i 4 u.g.h. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości.

Natomiast wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wypłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze, na mocy art. 2 ust. 4 u.g.h. Z uregulowań tych wynika więc, że stawkę wypłaca się za udział w konkretnej grze. W tej sytuacji, skoro unormowanie art. 18 ust. 3 u.g.h. odnosi zaprogramowaną wartość wygranych w automacie do kwoty wpłaconych stawek, to oznacza, że chodzi o stawki za udział w danej grze, a nie we wszystkich grach zaprogramowanych w danym automacie".

Powyższe stanowisko można uznać za utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych albowiem znajduje w znacznym zakresie oparcie w ocenach prawnych zawartych - między innymi - w wyrokach WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2013, sygn. akt VI SA/Wa 2502/12, z dnia 20 czerwca 2013 r., VI SA/Wa 2501/12, czy też w wyroku z 4 kwietnia 2013 r., Sygn. akt VI SA/Wa 2675/12.

9. Przytoczone wyżej poglądy sądów administracyjnych w pełni podziela WSA w Warszawie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, a akceptacja tych poglądów oznacza równocześnie, że skarga i poglądy w niej sformułowane nie zasługują na uwzględnienie.

10. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz nie stwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.