Uzasadnienie
T. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Powyższa decyzja wydana została w oparciu o przepis art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 728, ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a", stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Co do zasady do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (§ 2 art. 13 p.p.s.a.). Jednakże Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (§ 3 art. 13 p.p.s.a.).
W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 788), dalej: "rozporządzenie". § 1 tego rozporządzenia stanowi: "Rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 728 i 731), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.".
W sprawie decyzję zaskarżoną wydał Główny Inspektor Transportu Drogowego. Decyzja ta została oparta o przepis art. 92a ustawy o transporcie drogowym. Natomiast siedziba podmiotu wnoszącego skargę mieści się w S., województwo zachodniopomorskie (zob. Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców k. 5). Wedle zaś § 1 pkt 12 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 785) dla obszaru województwa zachodniopomorskiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (§ 1 pkt 12).
W tej sytuacji zaszła podstawa do przekazania sprawy niniejszej sądowi miejscowo właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. stanowiącego: "Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.".
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 16 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.