Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "spółka", "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej w [...], przy [...].
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), podając w uzasadnieniu, że jej nieobecność na rynku farmaceutycznym przez kilka miesięcy w wyniku cofnięcia ww. zezwolenia praktycznie uniemożliwi spółce powrót do branży. Dodała, że długotrwałe zniknięcie hurtowni z rynku nie pozwoli skarżącej na odbudowanie kontaktów biznesowych oraz odzyskanie zaufania kontrahentów. W ocenie skarżącej, w związku z wykonaniem decyzji organu poniesie ona znaczną szkodę, polegającą na naruszeniu dobrego imienia oraz utracie tzw. marki.
W ocenie skarżącej, w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji skarżąca zmuszona będzie zakończyć działalność oraz zwolnić pozostałych pracowników. Podkreśliła, że zwolnienia pracowników, powstałe zagrożenie konieczności wyrejestrowania skarżącej, a nawet zgłoszenia wniosku o upadłość, każde z osobna stanowią wystarczające przesłanki, aby wstrzymać wykonanie decyzji.
Zdaniem skarżącej, wstrzymanie wykonania wadliwej i wydanej z naruszeniem zasad postępowania decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, pozwoli zminimalizować straty poniesione przez spółkę w związku z negatywnym wpływem wprowadzenia tej decyzji do obrotu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń
Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.).
Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.
W ocenie Sądu, skarżąca spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Charakter przedmiotowej sprawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności hurtowni farmaceutycznej (cofnięcie zezwolenia na jej prowadzenie). To z kolei oznacza dla skarżącej faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków i w efekcie zachwianie płynności finansowej. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ przedsiębiorców prowadzących apteki do innych hurtowni, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki (podobnie: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 551/14).
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.