Uzasadnienie
Pismem z 5 grudnia 2017 r. P. D. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z [...] października 2017 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Skarga została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. Nr 89, poz. 506, z późn. zm.). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2013 r., poz. 1414, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
W niniejszej sprawie Skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod adresem ul. [...][...],[...] K., a zatem sądem właściwym do rozpoznania jej skargi będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość, zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.