Uzasadnienie
Skarżący M. Z. i Z. Z. wnieśli skargę na Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia do obrotu partii produktu niezgodnej z przepisami, określenia terminu wycofania z obrotu oraz nałożenia opłaty sankcyjnej w wysokości 22.660 zł. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 692/11.
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2012 r. oddalono przedmiotową skargę.
W dniu 13 sierpnia 2012 r. skarżący M. Z. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 19 września 2013 r. zwolniono skarżącemu od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego radcę prawnego z urzędu.
W piśmie z dnia 25 września 2013 r. Okręgowa Izba radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego K. R. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 4 listopada 2013 r. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną wyrokiem z dnia 25 czerwca 2015 r. sygn. akt II GSK 1174/15 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Ponownie rozpoznawana sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 3202/15. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2016 r. uchylono zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia [...] września 2009 r.
Na rozprawie w dniu 9 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny K. R. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w urzędu, oświadczając, iż wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości ani w części.
W myśl art. 250 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805). Jednakże w myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania danej instancji, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).
W przedmiotowej sprawie ustanowiona z urzędu radca prawny K. R.
- - sporządziła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 692/11,
- - reprezentowała skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 3202/15, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 9 marca 2016 r.
W świetle powyższego zasady przyznania wynagrodzenia za sporządzenie ww. skargi kasacyjnej reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, natomiast zasady przyznania wynagrodzenia za reprezentowała skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 3202/15 reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2) ppkt b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, wynosi 75% stawki minimalnej zawartej w pkt 1 omawianego przepisu, tj. w sprawie w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 22.660 zł. W myśl § 6 pkt 5 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 5.000 zł stawka minimalna wynosi 2400 zł. Tym samym za sporządzenie przedmiotowej skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 1800 zł.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia ww. kwotę 1800 zł, należną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 414 zł.
Natomiast w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. opłatę za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia).
W ocenie rozpoznającego wniosek. po uwzględnieniu okoliczności wskazanych w § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, radcy prawnemu K. R. należy ustalić opłatę za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4
Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 1) ppkt a) cyt. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, naliczana jest na podstawie § 8 omawianego rozporządzenia. W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 22.660 zł. W myśl § 8 pkt 5 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł opłata maksymalna wynosi 4800 zł.
Tym samym opłata za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu w wysokości ½ ww. opłaty maksymalnej wynosi 2400 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 552 zł.
W świetle powyższego, przedmiotowej sprawie radcy prawnemu K. R. za sporządzenie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 692/11 oraz reprezentowanie skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 3202/15, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 9 marca 2016 r., przysługuje wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 4200 zł, przy czym kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 966 zł.
W związku z powyższym, w myśl art. 250§ 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.