Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] o odmowie przyznania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Decyzja Kolegium została doręczona Ł. M. w dniu 27 października 2016 r.
Pismem nadanym w placówce pocztowej dnia 16 grudnia 2016 r. Ł. M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt I SO/Wa 1585/16 przyznał wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 14 marca 2017 r. pełnomocnik z urzędu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r., nr [...]. W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Brak winy skarżącego w uchybieniu terminu uzasadniony został okolicznością, że skarżący zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika w terminie do wniesienia skargi i mógł przypuszczać, że wyznaczony w sprawie pełnomocnik wniesie w jego imieniu skargę do sądu administracyjnego. Pełnomocnik oświadczył, że informacja o wyznaczeniu go na pełnomocnika z urzędu została mu doręczona w dniu 8 marca 2017 r.
Postanowieniem z dnia 29 września 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. I SA/Wa 063/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Korespondencja zawierająca ww. postanowienie została prawidłowo doręczona skarżącemu. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy w wyniku wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 20 grudnia 2017 r. w przedmiocie oddalenia zażalenia skarżącego na ww. postanowienie Sądu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. nr 1369) – dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak stanowi z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 27 października 2016 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 28 listopada 2016 r. Skargę nadano po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Skarżący, jak wynika z akt sprawy i wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie do wniesienia skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został zaś nadany w dniu 16 grudnia 2016 r., a więc już po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 29 września 2017 r. Sad odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy w wyniku wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 20 grudnia 2017 r. w przedmiocie oddalenia zażalenia skarżącego na ww. postanowienie Sądu I instancji. Dlatego też należało uznać, że zachodziły w sprawie przesłanki do odrzucenia skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Sąd orzekł jak w postanowieniu.