Uzasadnienie
W dniu 7 grudnia 2012 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
W złożonej skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący powołując się w uzasadnieniu zarówno na niekonstytucyjność przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), jak i istotne naruszenia zasad postępowania administracyjnego przez organy administracji obu instancji, a tym samym wadliwość spornych decyzji – uznał, że zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. Nr 270 ze zm. – dalej także: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy podnieść przy tym, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa wyłącznie na stronie skarżącej (tak również /w:/ postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004, nie publik.).
Zdaniem Sądu, powołanie się przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku na sam fakt, iż zaskarżona decyzja jest wadliwa, czy też oparta na niekonstytucyjnych przepisach, nie może stanowić podstawy do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd uznał w związku z powyższym, że skarżący nie wykazał we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż w niniejszej sprawie zachodzą jakiekolwiek przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania spornej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Z tej przyczyny Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie strona nie wykazała podstaw do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie przepisów art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.