Uzasadnienie
Skarżąca B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 listopada 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 3300/13 oddalił skargę. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 15 grudnia 2014 r. (k. 145 akt sądowych). W dniu 14 stycznia 2015 r. strona skarżąca, reprezentowana przez adwokata M. K., wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu sadowego od skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna została wniesiona z zachowaniem terminu.
Jednocześnie Sąd postanowieniem z dnia 2 października 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną, bowiem po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty od złożonej skargi kasacyjnej do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "ppsa"), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Badając terminowość wniesienia skargi kasacyjnej Sąd ustalił, że skarżąca wniosła ją w terminie. Wyrok wraz z uzasadnieniem został bowiem doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 grudnia 2014 r., a skarga kasacyjna została nadana na adres WSA w Warszawie dnia 14 stycznia 2015 r. Skarżąca nie uchybiła zatem ustawowemu terminowi przewidzianemu w art. 177 ppsa, co powoduje, że wniosek o jego przywrócenie jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 88 ppsa orzekł, jak w postanowieniu.