Uzasadnienie
Skarżący – B. W., w prawidłowym trybie i terminie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) skargę.
Zarządzeniem z 31 grudnia 2015 r. (k. 7 akt) WSA wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu od skargi w kwocie 200 złotych.
Skarżący niezgadzając się z powyższym zarządzeniem zażalił je do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z 2 czerwca 2016 r. oddalił to zażalenie (k. 22 akt). Akta z NSA zostały zwrócone do WSA dnia 29 września 2016 r.
W związku z powyższym zarządzeniem z 30 września 2016 r. skarżący został powiadomiony, że z uwagi na oddalenie jego zażalenia na zarządzenie WSA z 31 grudnia 2015 r., obowiązany jest uiścić wpis od skargi we wskazanej w nim kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżący odebrał osobiście 20 października 2016 r. (z.p.o. k. 42 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu, o czym skarżący został pouczony.
Jak wynika ze sprawy skarżący dnia 20 października 2016 r. został skutecznie wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu był 27 października 2016 r.
Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie nie został uiszczony wpis od skargi (vide informacja z 4 listopada 2016 r. k. 43 akt). Wobec powyższego rzeczona na wstępie skarga podlega odrzuceniu.
Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a.